Column
7 mei 2018 om 14:17Veertig jaar
De Iraanse schrijver Rodhan Al Khalidi is al sinds twintig jaar in Nederland. Jarenlang heeft hij in een azc gezeten. In zijn boek 'Hoe ik talent voor het leven kreeg' doet hij verslag van zijn ervaringen. Vooral beschrijft hij de mensen met wie hij noodgedwongen samenleeft. Vijfhonderd mensen, allemaal in onzekerheid over hun toekomst. Jarenlang wachten: 'Krijg ik de brief van het ministerie van Justitie waarin eindelijk staat dat ik erkend wordt als vluchteling. Dat ik hier deze wachtkamer, dit niemandsland mag verlaten'. We maken kennis met de trucjes, strijdlust, gekte, leugens en woede van mensen die allemaal verschillend zijn.
De medewerkers van de sociale dienst, het azc, vreemdelingenpolitie, Vluchtelingenwerk en de vrijwilligers, allemaal moeten ze omgaan met die haast onmogelijke diversiteit. Alhoewel ik contact heb met vluchtelingen en het azc van binnen ken, is het me na het lezen van dit boek nog duidelijker geworden dat het verlenen van hulp aan al deze mensen verschrikkelijk ingewikkeld is. Net als het vellen van een oordeel: jij mag blijven, jij moet weg. Net als het onderwijzen in de taal van dit land, het zoeken van een passende woning, werk, psychische ondersteuning. Mensen leren omgaan met een computer die – zoals in veel gevallen – nog nauwelijks een school van binnen hebben gezien.
In Amersfoort zijn de laatste tijd een paar acties gevoerd voor kinderen die op de nominatie staan om teruggestuurd te worden. Vele tientallen vrijwilligers helpen bij taalles, het zoeken van werk. In de bibliotheek is het Taalhuis. In de binnenstad het centrum Nederlands voor Anderstaligen (NVA) betaald door de gemeente Amersfoort. Zoveel inzet, betrokkenheid, aandacht.
Gaat het goed met de vluchtelingen in Amersfoort? Dat is te veel gezegd. De problemen die Al Khalidi beschrijft, spelen hier natuurlijk ook. Maar vluchtelingen doen hier relatief goed mee. Ik bedenk me het volgende: een Joods gezegd luidt: 'Het kostte tien slagen om de Israëlitische slaven te bevrijden uit Egypte, maar het duurde veertig jaar om de slavernij uit Israël te krijgen.' Vluchtelingen uit heel de wereld hier een thuis te laten vinden, zal nog heel wat inzet, aandacht en liefde vergen.
Paul van der Harst
Jubileumviering landelijke Raad van Kerken in Joriskerk
AMERSFOORT De Raad van Kerken in Nederland viert het vijftigjarig bestaan met een feestelijke viering in de Sint-Joriskerk op maandag 21 mei om 15.00 uur. Er worden pinksterliederen gezongen uit verschillende tradities. Er zijn filmbeelden en inspirerende woorden. Wie van plan is te komen, aansluitend de receptie bij te wonen en de fototentoonstelling te bekijken, wordt verzocht zich aan te melden via rvk@raadvankerken.nl.