[Lotgenoten] onder elkaar

8 mei 2018 om 15:58

In 1937 werkte de arts Charles Bradley in een inrichting voor moeilijk hanteerbare jongens. In plaats van deze jongeren door middel van harde tucht te leren functioneren besloot hij hun stimulerende medicijnen toe te gaan dienen. Hij had al eerder en bij toeval ontdekt dat stimulerende medicijnen, die onder andere werden toegepast als middel om af te vallen, een kalmerende effect had op een bepaalde groep mensen. Het resultaat was verbluffend."

,,Terwijl menig collega Bradley voor gek verklaarde omdat ze er al vanuit waren gegaan dat de problemen alleen maar zouden verergeren gebeurde het tegenovergestelde. Deze onhandelbare jongens bleken nu in staat om zich beter te kunnen concentreren en hun gedrag werd beheersbaar. Het leek alsof er letterlijk op een rem werd getrapt die de chaos van de hersenen leek te verminderen. Helaas heeft het nog erg lang geduurd voordat er erkenning was voor een medische verklaring. Misschien wel vanuit schaamte omdat men eeuwen lang van mening was dat alleen slechts door middel van harde tucht ongewenst gedrag kon worden beteugeld. Vanaf dat moment is er een begin gemaakt met een grondig medisch onderzoek naar dat, wat we nu ADHD zijn gaan noemen. Attention deficit hyperactivity disorder, dus. De term 'deficit' is wat ongelukkig gebruikt. Het is geen tekort aan aandacht maar onvoldoende sturing van waar je je op concentreert."

Dit zegt Jan Willem Lignac. Hij is één van de drijvende krachten achter het 'Keistad-café' of 'AD(H)D-café Amersfoort'. Dit café is een maandelijkse ontmoetingsavond voor volwassenen met AD(H)D (ADHD/ADD). Een plek om met lotgenoten in een ontspannen sfeer ervaringen en tips uit te wisselen onder het genot van een natje en een droogje.

ONTSTAAN ,,Ook familie, vrienden en andere belangstellenden met vragen over deze stoornis zijn van harte welkom", legt Lignac uit die bekent dat hij juist dankzij z'n ADHD, dat bij hem op 53-jarige leeftijd werd vastgesteld, met de oprichting van dit café in aanraking kwam. ,,Ik maakte toentertijd bij de supermarkt een kopie van een klein dossier. Uitgerekend een kopie met al mijn persoonlijke gegevens liet ik achter onder de klep van het kopieerapparaat. Typisch ADHD. Dezelfde dag stond een man voor de deur. Het was Hajo Kraamer die in die tijd rondliep met het idee om met gelijkgestemden in de stad een AD(H)D-café te beginnen. Denk dan niet direct dat we met een groep gelijkgestemden naar de eerste de beste kroeg om de hoek gaan om daar gezellig met elkaar te praten. Onmogelijk. Veel te veel drukte en afleiding."

RUSTIG ,,Een dergelijke samenkomst moet liefst in een rustige omgeving zodat iedereen zich kan focussen en concentreren. In wijkcentrum De Trefhorst kregen we een ruimte aangeboden voor het AD(H)D-café. Impuls Woortblind, de landelijke patiëntenvereniging voor volwassenen met ADD, ADHD, dyslexie en dyscalculie, ondersteunt en faciliteert het landelijke netwerk van deze sociale trefpunten. Elke tweede vrijdag van de maand wilden we de deur openen voor iedereen bij wie ADHD of ADD is vastgesteld. In januari 2013 was het zover. Inmiddels telt de mailinglist met belangstellenden ruim tachtig gelijkgestemden." Per keer komen er zo'n 15 mensen langs.

ONTSPANNEN Volgens Lignac voldoet het café compleet aan de behoefte van de jongeren en volwassenen die te maken hebben met ADHD of een variant op de stoornis. ,,Het is een laagdrempelige ontmoetingsplek", aldus de 70-jarige Amersfoorter. ,,Er zijn hapjes en drankjes en er ligt materiaal ter inzage, bijvoorbeeld het Impuls Magazine en informatie over de concrete ondersteuning die de vereniging kan bieden. Tijdens het treffen zijn er genoeg mensen met boeiende verschillen en overeenkomsten, maar het is ook weer niet te druk bezocht. Het gezelschap beweegt zich in een plezierige, ruime ambiance.

Door de onderlinge herkenning is de sfeer al snel openhartig. Gelachen wordt er zeker ook. En hoe. Kijk, het gaat om een gezellig samen zijn met mensen die je begrijpen of begrip hebben voor ADHD en ADD. De bezoekers van dit café ervaren het als zeer plezierig en ontspannen om met lotgenoten onder elkaar te zijn. Uiteraard is er voldoende ruimte om in kleine groepen ervaringen uit te wisselen of een onderwerp uit te diepen. En dat zijn er legio. ADHD kan een zware wissel trekken."