
Junushoff geniet van de Pannenkoekencaravan
6 februari 2022 om 16:25Marcel van Roos-malen en Gijs Groenteman ou-derwets op dreef
WAGENINGEN Maandag aangeschoven bij VI Vandaag, woensdag aan tafel bij BEAU en donderdag stond Marcel van Roosmalen, samen met Gijs Groenteman met de voorstelling ‘De Pannenkoekencaravan’ op het podium van de grote zaal van Theater Junushoff in Wageningen. Hoewel het een drukke en vermoeiende week was, was de geboren Arnhemmer toch wel blij eindelijk weer voor publiek te kunnen spelen. Het werd in een voor een derde, met 175 bezoekers, gevulde zaal, een meer dan amusante avond, met ook nog een bijzondere rol voor Marlies Keizer uit Renkum en Wageninger Jelle de Gruyter. Ook theaterdirecteur Loek Buys, was blij, dat hij ‘zijn’ deuren eindelijk weer kon openen.
Dick Martens
,,Ja, ik heb het weer lekker druk”, aldus van Roosmalen ontspannen roerend in zijn dubbele espresso voor hij na maanden weer het toneel op mag. ,,Het is weer voor het eerst. We hadden bijna alles geannuleerd, ook omdat ik er weinig zin in had om voor ‘een derde zaal’ op te gaan treden. Zeker omdat we voor alles dicht ging, echt voor volle zalen speelden. We zaten er echt lekker in. Maar Wageningen hadden we al een keer afgezegd en dat wilden we nu niet nog een keer doen. Ook is er nu een regeling, dat je een soort van compensatie krijgt voor de lege stoelen. Maar dat was niet de motivatie hoor. Op een zeker moment moet je toch weer wat gaan doen, het was alweer bijna een jaar geleden, dat we na 25 optredens, de tour moesten afbreken. Het moet nu weer helemaal uit mijn hoofd, dus ik weet ook niet wat je vanavond kunt verwachten. Echt gezellig, met die beperkte bezetting in die enorme zaal, lijkt het mij niet te worden.” Een kenmerkende ‘Van Roosmalen opmerking’, waar het cynisme vanaf druipt. ,,Maar het goede gevoel is er wel degelijk. Ik had zeker ook weer zin om met Gijs op te gaan treden. We waren er echt weer aan toe, dat voelden we beiden."
Toch verbaast het de Arnhemmer, dat de voorstelling zo goed liep. ,,Eigenlijk was dit programma ‘gewoon' toeval. Ik vond het leuk om weer wat in het theater te gaan doen, maar het is niet de meest dynamische voorstelling die je ooit hebt gezien. Het is een soort eenakter, we zitten daar maar voor onze caravan, een dialoog, een liedje, ons Pannenkoekenlied en ik lees een paar columns voor. We kondigen het aan als ‘een poedersuikerzoete theateravond over vriendschap, ambitie en hoop'. Toch geloven de mensen het niet, maar het berust allemaal wel op waarheid. We zijn echt tien jaar geleden, toen het crisis was in de journalistiek, overgestapt richting de horeca en na 'rijp' beraad zijn we toen pannenkoeken gaan bakken in een fraaie roze caravan. Een flinke verandering en heel erg slopend om met één iemand, voor heel weinig geld op allerlei vreemde plekken pannenkoeken te gaan bakken. We stopten dan ook met ruzie. Dat is ons verhaal in een notendop. Maar het is allemaal gelukkig weer goed gekomen, we maken nu met zijn tweeën een tv-programma, doen deze theatershow en ik ben ook weer met een boek, eigenlijk een 'verzameld werk uitgave', bezig dat in mei of juni gaat uitkomen. Ja, dat wordt een heel dik boek, want ik heb inmiddels alweer 20 boeken op mijn naam staan." Vervolgens spoedt hij zich naar het podium om binnen de kortste tijd de 175 bezoekers voor zich te winnen, met hilarische verhalen over de pannenkoeken-historie, compleet met een pannenkoekenlied. Daarbij wordt steun verleend door het 'Renkums-Wageningse duo', dat voor de assistentie, het ophouden van een spandoek met het refrein, beloond wordt met een door Groenteman gebakken pannenkoek en een bekertje ranja, aangelengd met een flinke scheut gin. De staande ovatie tot slot was de welverdiende waardering van een tevreden 'zaal'.