Muziek maken in Suriname

20 april 2026 om 19:37

'De kinderen zijn hier zo hongerig naar muziek!'

WAGENINGEN Ze hoefden er niet lang over na te denken toen ze gevraagd werden om hun steentje bij te dragen.

Jan Boer

Voor Anneke Rot en haar partner Laurens van der Zee gaat geen oceaan te hoog om hun creativiteit te delen met anderen, allebei muzikaal, Laurens bovendien poëet en oud-stadsdichter. Ze reisden af naar Suriname om daar iets te kunnen bijdragen aan wat Wageninger Sam Soekhram er al jaren met tomeloze inzet doet: mensen stimuleren om sterk in zichzelf te gaan staan, gezond te leven en muzikaal bezig te zijn. Laurens: "Sam vroeg ons om mee te gaan naar Suriname om daar met elkaar mensen met muziek te vermaken. Een bijzondere gedachte waar Anneke en ik door verrast werden. Na lang aarzelen besloten we om mee te gaan, want we hebben veel respect voor wat Sam allemaal in Suriname doet: voorlichting geven over drugsgebruik en muziek maken op de cajun. Hij doet zóveel!” Anneke Rot en Laurens van der Zee besloten Sam Soekhram te ondersteunen in zijn missie rond drugspreventie. Sam is daarin ervaringsdeskundige. De twee huurden een appartement in Paramaribo als uitvalsbasis. Tijdens hun verblijf reisden ze naar het Surinaamse Wageningen, waarover deze krant al vaker schreef. "Dit rijstdorp Wageningen is een stuk mooier en groener dan Paramaribo. We werden er heel open en positief ontvangen. Weet je, als een zilveren schaduw staat daar die enorme fabriek, die ooit door Nederlanders is neergezet, een groot silhouet dat boven het dorp uitsteekt”. Ze vinden de tand des tijds goed zichtbaar in Wageningen: "Overal verlaten machines, een overwoekerde schoolbus en de verlaten fabriek, waar de Nederlanders vertrokken toen Suriname onafhankelijk werd”. Er werd muziek gemaakt op scholen. "Kinderen zijn daar erg hongerig naar, want ze vervelen zich hier te pletter. We hadden veel vrolijke Surinaamse kinderliedjes ingestudeerd, die we direct al konden gebruiken”, vertelt Laurens. Met hun muzikale activiteiten kwamen Anneke en Laurens op de Surinaamse staatstelevisie. "Dat was tijdens het koffie-uurtje met actualiteiten, daar traden we op. In dat programma voerde Sam Soekhram het woord. Eigenlijk werden we daar voor het blok gezet!” De twee maakten spontaan samen met Sam en een groep kinderen muziek op een straathoek in Paramaribo, op een plek waar junks verbleven. In Wageningen verzorgden ze een avond voor ouderen met Nederlandse liedjes. Daar sloten twee andere muzikale Nederlandse Wageningers aan: Hettie van Nes (cello) en Rob Halewijn (gitaar). Anneke Rot: "We zaten tussen de mensen in en daar kwamen de gesprekken goed los over Nederland dat hen in de steek had gelaten”. De twee kijken terug op een rijke ervaring: "We hadden een mooi gevoel van verbondenheid, we vergeten die verlaten fabriek nooit meer, die als een ijzeren schaduw over Wageningen hangt, een fabriek waar niets meer mee gedaan wordt. Hoe kàn het hier zo slecht gaan? Er verkrot hier zóveel, het ziet er niet goed uit”. Ze vinden hun missie geslaagd: het helpen van Sam met zijn bevlogen missie rond drugspreventie.