Basketbal werd mijn redding
13 mei 2026 om 09:53International Henk Pieterse inspireert de Pluto-jeugd
WAGENINGEN In Sporthal de Tarthorst was zaterdagmorgen al vroeg een kakofonie van geluid te horen. Een mix van stuiterende basketballen, harde muziek en enthousiaste kreten van jeugdige basketballertjes als er een bal door de basket werd gegooid. Daar tussendoor beende een rijzige gestalte, een glimlach om zijn mond en een basketbal in zijn rechterhand geklemd. Het was de opmaat voor de clinic die de 101-voudig basketbalinternational Henk Pieterse (66) ging verzorgen voor de jeugd van 'thuisclub' Pluto. Een impressie van een bijzondere basketbalochtend.
Dick Martens
De 2,11 meter lange ex-profbasketballer, is sinds 1987 al actief bezig met het geven van clinics en presentaties. Dit begon al tijdens zijn actieve carrière als topsporter. ,,Die (levens) ervaring neem ik mee in deze activiteit", legt hij uit. ,,Natuurlijk speelt basketbal daar een rol in, maar ook normen en waarden. Activiteiten waar de deelnemers, van welke leeftijd dan ook, veel van kunnen leren, zowel geestelijk, als lichamelijk." Nadat de jeugd zich heeft kunnen uitleven verzamelt Pieterse de jongens en meisjes om zich heen en vertelt vervolgens zijn indrukwekkende levensverhaal. Een verhaal met een meer dan serieuze ondertoon, maar ook gelardeerd met de nodige humor en natuurlijk heel veel basketbal.
,,Alweer heel lang geleden, toen ik nog een puber was van 15 jaar oud, zat ik op de HAVO in Amsterdam. Ik was lang en heel dun. Mijn ribben staken, net als mijn kippenborst dwars door mijn shirts heen", begint hij zijn verhaal. ,,Het was een vervelende tijd met veel schelden en pesten, dingen die mij diep kwetsten. Buitenstaanders gaven mij allerlei vervelende bijnamen, maar nooit noemden ze mijn voornaam. Een ommekeer kwam door een zeer opmerkzame en bekwame gymdocent. Hij bleef mij maar aansporen om te gaan basketballen. Het werd mijn redding. 'Vangen Henk!' werd er naar mij geroepen. Voor het eerst hoorde ik mijn naam." Zijn verhaal maakte indruk, het was doodstil in de zaal. Het veld tussen de twee baskets was Pieterses redding. De transformatie van ‘verschoppeling’ naar topsporter ging vervolgens snel. Hij speelde voor het Nederlands team, blonk uit bij het College Basketball in Kentucky ('Daar heb ik heel veel kip gegeten', gaf hij de jeugd met een kwinkslag mee) en behaalde vele kampioenschappen bij profclubs. Maar, terugkijkend op zijn succesvolle carrière als profbasketballer, wist hij: ik wil iets terug doen voor de sport die mij sterk en krachtig heeft gemaakt. Zijn verhaal is enerzijds uniek, maar anderzijds zeer herkenbaar voor mensen die ook gepest zijn of worden. Natuurlijk werd er ook gebasketbald. Mooie oefenvormen die hij zelf op een geweldige en weer humorvolle manier voor deed volgden. Ook de ouders werden daarbij betrokken. Ruim drie uur werd er volop genoten van de laagdrempelige, met veel humor gelardeerde clinic. ,,Het is bewegen en samenwerken met een hoge fun factor."