ONA’53 laat kans op koppositie liggen

Bjorn van den Brink kogelt strafschop op de lat

Door Dick Martens

WAGENINGEN In de 3e Klasse B was het zaterdag de dag van de toppers. Terwijl in Rhenen koploper Renswoude bij de nummer vier, Candia ‘66, op bezoek ging, stonden op Sportpark Van Ketwich Verschuur de nummers twee, thuisclub ONA’53 en drie, Hoevelaken, met elkaar in het strijdperk. In Rhenen hielden beide kemphanen elkaar in evenwicht (1-1), in Wageningen vierde Hoevelaken samen met de meegereisde supportersschare de 1-0 overwinning uitbundig. Dat uiteraard tot bittere teleurstelling van trainer Martin Mol, ‘zijn’ spelers en de treurende ONA-aanhang.

LOSSE FLODDERS Aan de beginfase van de topper was te zien, dat er voor beide ploegen nogal wat op het spel stond. De nervositeit won het vooralsnog van het goede voetbal, maar na een fase van ‘middenveldgeploeter’ hadden de gasten hun zenuwen het eerst onder controle en dwongen de discipelen van trainer Mol meer en meer in de verdediging. Dat leidde al na ruim vijf minuten spelen tot de 0-1. De boomlange Hoevelaken-aanvaller Joep Timmerman mocht ongehinderd een aanval opzetten en ook nog eens doeltreffend afronden. ,,We begonnen erg matig aan de wedstrijd”, had ook Mol, die door blessures nog altijd zijn zoon Bjorn, maar ook  Fabian Mösle en Eric Beem moest missen, gezien. ,,Het leek erop of er geen beleving in de ploeg zat, al kan ik mij dat in een dergelijk belangrijke wedstrijd eigenlijk niet voorstellen. Feit was wel, dat we onze duels niet wonnen, overal een stapje te laat waren en op die manier Hoevelaken ‘lekker’ in de kaart speelden.” Kansen leverde dat al helemaal niet op, ‘losse flodders’ des te meer, waardoor materiaalman Tristan van de Weerd voor rust misschien wel de meeste meters aflegde. Hij was het die al die afgezwaaide ballen weer keurig terugbracht.

BALEN ,,Vooruit, vooruit, jagen op die bal!” Al snel was duidelijk wat Mol zijn manschappen ook al in de rust had ingepeperd. Dat jagen resulteerde al snel tot een hachelijke situatie in het Hoevenlakense strafschopgebied. Een eigen inzet van verdediger Pascal de Jong ‘huppelde’ rakelings naast. Toch duurde het tot ruim twintig minuten voor tijd voor de eerste serieuze kans zich aandiende. Maar dat was direct ‘een levensgrote’. Nadat Niek van Ginkel in het strafschopgebied onderuit was gehaald, mocht Bjorn van den Brink aanleggen vanaf elf meter. Maar tot overmaat van ramp, van iedereen die de thuisclub een warm hart toedraagt, kogelde hij ‘het buitenkansje’ snoeihard op de lat. ,,Bjorn is normaal ‘een zekerheidje’, maar verwijten kan en mag ik hem niets. Zelfs ‘de groten der aarde’ missen wel eens een strafschop. Natuurlijk is het balen en was het misschien een aanzet geweest tot meer, tot de winst. In dat geval hadden we prima zaken kunnen doen, zeker ook als je naar het resultaat in Rhenen kijkt. Maar het is zoals het is. De ongeslagen status, die begon op 14 oktober (2-2 bij DEV Doorn, DM) eindigt hier na maar liefst 13 (!) wedstrijden. Maar we blijven nog volop in ‘de kampioensrace’, zaak is natuurlijk wel dat we de draad, volgende week op bezoek bij Fortissimo, weer snel oppakken. Maar daar ga ik wel vanuit. We blijven strijdbaar.”