Van Hunen (SKV) en Yan (GVC): debuterende hoofdtrainers

SKV en GVC liggen ‘aardig op koers’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Er stond afgelopen weekend voor de meeste voetballers en hun trainers geen competitiewedstrijd op het programma. Een mooie gelegenheid om eens met je vrouw of vriendin te gaan winkelen of met je kinderen erop uit te trekken. Of....je speelt met je ploeg ‘gewoon’ een oefenwedstrijd. Die laatste gedachte speelde bij Alex van Hunen en Baibin Yan, respectievelijk bij hun clubs SKV en GVC de debuterende hoofdtrainers. Het werd vooral voor rust een alleszins vermakelijk duel, waarin ook de vier doelpunten vielen. Die werden keurig verdeeld over beide ploegen: 2-2. Beide trainers spraken van ‘een nuttige wedstrijd’, waarvan ze geen spijt hadden gehad.

PLOTSELING Van Hunen en Yan stapten allebei toch vrij plotseling bij hun clubs binnen. Beiden waren ook (nog) niet voorbestemd om de trainersstokjes van hun voorgangers nu al te gaan overnemen. Maar het liep ‘wat’ anders. Want bij zowel SKV als GVC besloten de trainers Behrouz Moghaddasi en Joost de Jong, toch nog een andere route te kiezen. Moghaddasi koos voor zijn gezin, terwijl de Jong bij SKV het Onder23-team ging trainen en coachen. 

NIEUWKOMERS En zo kon het gebeuren, dat beide trainers plotseling voor de schone taak stonden hun clubs naar een hoger plan te gaan brengen. Want dat is voor zowel van Hunen als zijn collega Yan toch wel de doelstelling. SKV daalde na de degradatie vorig seizoen af naar de vierde klasse, terwijl bij GVC de gedachte leefde juist in die klasse weer eens hun opwachting te gaan maken. Een uitdaging voor de nieuwkomers om daar aan te gaan werken. 

EENSLUIDENDE CONCLUSIES Na afloop van het oefenduel was hun conclusie eensluidend: ‘We liggen aardig op koers, maar er is zeker nog werk aan de winkel’. Dat was tijdens het onderlinge duel ook al wel duidelijk. De ‘sturende hand’ van de coaches speelt daarin geen onbelangrijke in hun ‘proces’ naar verbetering. Er waren weliswaar de nodige overeenkomsten, maar toch ook de nodige verschillen. Van Hunen coachte veelal vanaf ‘de bank’, alleen als de situatie binnen de lijnen er echt om vroeg beende hij door zijn coachvak om verbaal te benadrukken waar er verbeterd moest worden, maar ook om spelers complimenten te geven. Yan is duidelijk geen liefhebber van coachen vanaf de bank. Hij benutte zijn coachvak praktisch 90 minuten lang om veelal in het Engels, bij GVC de voertaal, zijn spelers veelvuldig van aanwijzingen te voorzien. Maar ook om te juichen bij mooie acties of doelpunten. Bij de 1-1 bijvoorbeeld, een schitterende vrije trap van Pietro Tonello. Luid jubelend klonk luid het ‘Pietro, Pietro!’. ,,Ik heb vanmiddag veel jongens laten spelen, die ik ook eens wilde zien”, aldus van Hunen, die zeker geniet van ‘het coach zijn’. ,,Ook hebben we tactische ‘dingetjes’ uitgeprobeerd. Jammer dat we wat moeilijk scoren. Onze doelstelling dit seizoen is in eerste instantie handhaven, daar gaan we voor.” De ambitie voor Yan en zijn ploeg liggen wat anders. ,,We hebben een goede ploeg. Een periodetitel moet mogelijk zijn en promotie echt een mooie beloning. Wat dat betreft zijn we op de goede weg.”