Streekderby SCW’23-WVV Wageningen in evenwicht: 3-3

WAGENINGEN Zes doelpunten, waaronder een strafschop, keurig verdeeld over beide ploegen, 11 (!) gele en 2 rode kaarten, Wat wil je als neutrale toeschouwer van een voetbalwedstrijd nog meer. Maar op Sportpark Wilhelmina in Heelsum waren waarschijnlijk niet al te veel neutrale toeschouwers. Het hoofdveld van thuisclub SCW’23 werd voornamelijk omzoomd door supporters van de thuisclub en die van streekgenoot WVV Wageningen. Zij zullen, na ruim 96 minuten strijd en passie van beide ploegen, toch met gemengde gevoelens naar het scorebord hebben gekeken. Daar lichtte in roodverlichte cijfers de einduitslag, 3-3, op.

Door Dick Martens

,,Er had misschien wel meer ingezeten, we hadden deze derby ook ‘gewoon’ kunnen, misschien ook wel moeten winnen”, dat was de ‘eensluidende’ eindconclusie van beide trainers na afloop van de geen moment saaie streekderby. Wageningen-trainer Johan van Capelleveen, kwam tot die conclusie, omdat zijn ploeg vanaf de 30e tot de 80e minuut met een man meer speelde, omdat SCW-verdediger Finn van Zoest al na een half uur spelen zijn tweede gele kaart kreeg voorgehouden. ,,Wij hadden dat overtal veel beter moeten uitspelen”, was de terechte conclusie van de Wageningse oefenmeester. ,,Maar we bleven de bal maar richting dat drukke centrum spelen, we hadden veel meer de zijkanten op moeten zoeken. Daar lag de ruimte, daar lagen onze mogelijkheden.”

Het was aanvankelijk de thuisclub die de lakens uitdeelde en de openingstreffer van SCW-spits Stefan Aalbers, die een fraaie voorzet met een even zo fraaie kopbal besloot, was dan ook allerminst verrassend. De gelijkmaker, vijf minuten, later was dat wel. Een fout in de Renkumse defensie werd door Merwin Korterink genadeloos afgestraft. Het werd wel de opmaat voor een niet altijd even fraaie, maar zeker wel boeiende streekderby. Nog voor rust scoorden beide ploegen nogmaals. Sven Kerkhof bracht SCW vanaf de penaltystip weer aan de leiding, maar nog voor rust was het ‘Renkummer in Wageningse dienst’, Lars Gerritsen, die de 2-2 ruststand bepaalde. In de tweede helft ging Wageningen, nog altijd in overtal, op jacht naar de zege. Maar die dadendrang was nogal ongecontroleerd en leverde daardoor niet het gewenste resultaat op. Het duel werd er, mede door de kwistig met gele kaarten wapperende leidsman Jos Huis in ‘t Veld, niet fraaier op, spannend bleef het wel. De directe rode kaart die Luciano van den Brink, na een veel te harde charge op Sven Kerkhof kreeg voorgehouden, bracht Wageningen weer terug bij af. En nadat diezelfde Kerkhof zijn ploeg in de 87e minuut zelfs op voorsprong (3-2) zette, leek de derby in ‘Renkums’ voordeel te zijn beslist. Maar ‘het Renkums voordeel’ kreeg toch een wat andere dimensie. Het was namelijk Renkummer Thom Gerritsen die diep in blessuretijd, evenals zijn tweelingbroer Lars dat voor rust al deed, scoorde en zodoende voor de niet meer verwachte 3-3 zorgde. Zuur voor de thuisclub, maar daar maalde zeker de scorende tweeling niet om.