Over Wageningen gesproken

“Mooi om van elkaar te weten en te leren”

Door Jan Boer

WAGENINGEN Over onze stad Wageningen hoeven we hier niets te vertellen, maar weet je, dat er in Zuid-Amerika ook een plaats ligt, die Wageningen heet? Jawel, in het noordwesten van Suriname, ontstaan na de Tweede Wereldoorlog.

Het Surinaamse Wageningen (3500 inwoners) in het Nickerie-district is in 1949 ontstaan vanuit het Nederlandse Wageningen. De oprichting van het Plan Wageningen was bedoeld om een boerengemeenschap van ex-militairen op te zetten. Daarnaast was het de bedoeling om werkgelegenheid te creëren voor Surinamers/Wageningers. Om de bekendheid van het stukje Suriname, dat door onze stad tot stand is gekomen, te vergroten verschijnen er regelmatig artikelen in de Stad Wageningen. Hettie van Nes is inmiddels een aantal keren in Suriname geweest. “Zonder ons was het Surinaamse Wageningen er niet geweest. Sam Soekhram is hier in onze stad een bekende muzikant met zijn percussie. Ik musiceer zelf ook, ik speel cello. Sam heeft mij enthousiast gemaakt om mee te gaan naar Suriname. Daar raakte hij een snaar bij mij. Sam was er om voorlichting te geven rond drugsverslaving, ook wilde hij muziek maken. Dat wilde ik wel! Sam is een echte verbinder. Hij regelde voor mij een cello, want zo’n ding is niet handig in het vliegtuig. En zo kwam van het een het ander”, aldus Hettie. In het Surinaamse Wageningen merkte ze dat het een samenleving is van verschillende culturen door elkaar heen. “Heb je elders in Suriname aparte dorpen met Javanen, Hindoestanen, Marrons, in Wageningen (SR) woont alles en iedereen gezellig door elkaar, evenals al die nationaliteiten in Wageningen (NL), zo herkenbaar! Het Surinaamse Wageningen is als het ware een filiaal van onze stad. Wageningen (SR) is geen doorsnee dorp, Wageningen (NL) geen doorsnee Nederlandse stad. Hier in Suriname merk je nog steeds die gedeelde geschiedenis. Het is een multiculturele samenleving”, vertelt Hettie. Als je er binnenkomt zie je als eerste iets van vergane glorie. “Maar kijk je verder dan is er heel veel wél! Iedere keer wanneer ik er ben herken ik wat er gebeurt. Het is eigenlijk net als hier. Eén verschil: zij hebben een eigen ziekenhuis… Ik voel me er altijd goed en snel thuis”. Hettie van Nes gaat er naartoe met een missie: muziek. “Ik geef er inmiddels muziekles: cello. Af en toe leen ik er een fiets, stap hier en daar af en je hebt dan snel contact! Ik voel me daar dan een deel van de samenleving. Het is er fijn!” Haar grote wens: “Wat zou het mooi zijn wanneer we de twee Wageningens met elkaar kunnen verbinden, dat we van elkaar weten en leren. Dat kan gemakkelijk via de sociale media. De rol van Sam Soekhram hierin is geweldig! En wat zou het fijn zijn wanneer onze gemeente eens bekijkt wat ze voor onze Surinaamse naamgenoot kan doen. Hoe kun je elkaar ondersteunen? Ik weet dat onze burgemeester daar welwillend tegenover staat”. Zo af en toe verschijnt er informatie in deze krant over het Surinaamse Wageningen.