Michiel Gunsing 1e lid van ver-dienste bij W.S.V VADA - Zeilen

‘Ik had altijd al liefde voor het water’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Het is deze maandagmiddag geen straf om in het clubhuis van watersportvereniging VADA te vertoeven. Het uitzicht op de Rijn is betoverend. Maar de echte watersportliefhebber is natuurlijk veel liever gewoon ‘op het water’. Die mogelijkheden zijn er bij VADA dan ook legio. 

VAN OPTIMISTJE TOT SKÛTSJE ‘Samen met haar leden voor alle leeftijden en talenten, sportieve en recreatieve activiteiten en faciliteiten bieden, voor watersporters. In het bijzonder voor kanoërs, roeiers, zeilers en motorbootbezitters’. Dat is de wervende ‘VADA-tekst’ op de website van de vereniging. Een vereniging waar zeker ook Michiel Gunsing zijn hart aan heeft verpand. Meer dan dat getuige het feit, dat hij onlangs voor zijn betrokkenheid en inzet werd onderscheiden als ‘1e LId van Verdienste van de Afdeling Zeilen’. ‘Op locatie’ vertelt hij uitgebreid en enthousiast over ‘de liefde voor het water’ die hij altijd al had en de liefde voor ‘zijn’ VADA. ,,En dat inmiddels al 17 jaar en 7 maanden”, lacht hij. ,,Ik was altijd al van het zeilen. In 2002 ben ik naar Ede verhuisd en bij MARIN gaan werken. Ik had weliswaar geen boot meer, maar mijn ouders hadden die altijd wel. Eigenlijk heb ik altijd in  ’alles wat los en vast zat’ gevaren. Van een Optimistje tot een skûtsje.” Varen leerde Michiel in de grintgaten van Roermond, waar hij woonde. ,,Ben vervolgens bij de Waterscouts gegaan. Daar zochten ze later ook instructeurs. Ik ben de instructeursopleiding in Friesland gaan volgen en ben doorgegroeid naar wat ik hier bij VADA onder andere doe, de coördinator-functie.” Bij VADA stapte hij destijds ‘gewoon’ binnen met de vraag of hij wat voor de hen zou kunnen betekenen. Dat kon zeker, er was behoefte aan zeilinstructeurs.” Ook het administratieve deel, cursisten inschrijven en vinden, maar ook instructeurs opleiden werd zijn takenpakket.  

GOED GEDAAN ,,Ik vond, dat er wat fanatieker op de diverse zaken ‘gestuurd’ moest worden. Als je wil dat het ook daadwerkelijk goed gaat, moet je zorgen dat er ook goede mensen op zitten. Met hulp van diverse andere mensen is dat in de loop der jaren ook zeker gelukt en zijn ‘we’ ook daadwerkelijk gegroeid. Van bijvoorbeeld 7 wat oudere jeugdbootjes, die ook voor hun niet echt aantrekkelijk waren, naar wat meer moderner bootjes, die ook wat sneller gingen. Dat heeft heel goed gewerkt.” Genoten heeft Michiel absoluut van zijn bestuurstaken en het geven van al die zeillessen. Daar gaat hij nu mee stoppen. ,,Wel blijf ik de instructeursopleiding nog doen, zorgen dat die goed kunnen zeilen en goed kunnen lesgeven. En vooral zorgen, dat het voor iedereen leuk is en blijft.” Michiel die nog altijd verknocht is aan de watersport en het varen met zijn eigen boot genoot bij VADA toch het meest van de kinderen die les kwamen nemen. ,,Kinderen van een jaar of 9 die eerst heel voorzichtig in de boot stappen en vervolgens, na de cursus te hebben gevolgd, heel zelfverzekerd hun rondje varen. ,,Dan kunnen ze het ook, zitten ze met een grote ‘smile’ in de boot en hun ouders trots op het terras. Dan heb ik het weer goed gedaan”, denk ik dan. ,,Goed voor VADA!”