Door de krant voor te lezen en te luisteren naar radio en tv  volgen vader Wijnand en zoon Dave Bredewold de actualiteiten samen op de voet.
Door de krant voor te lezen en te luisteren naar radio en tv volgen vader Wijnand en zoon Dave Bredewold de actualiteiten samen op de voet. Jan Boer

‘Elke dag lijkt hier hetzelfde’

Overig

Dave (61) is sinds zijn zevende nierpatiënt

WAGENINGEN - Vader Wijnand (84) en zoon Dave Bredewold zijn door medische omstandigheden sterk op elkaar aangewezen. Dave is al sinds zijn zevende jaar nierpatiënt. Dat werd ontdekt bij een sportkeuring. 

Jan Boer

Hij kwam al snel in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht terecht: “Daar heb ik ook Bart de Graaff nog meegemaakt. Op mijn vijftiende ben ik naar Nijmegen gegaan om daar thuis dialyseren te leren. Dat is mislukt vanwege allerlei mankementen met machines. Op mijn achttiende moest ik daar weg. Uiteindelijk zijn we thuis gaan dialyseren. Dat was overdag, er was toen nog geen nachtdialyse”. Dave heeft twee keer een niertransplantatie gehad, die allebei mislukten. Vader Wijnand Bredewold: “Het verloopt nu goed. Elke dag ziet er hier hetzelfde uit. Onze sociale contacten zijn beperkt; we kunnen nooit op vakantie”. Dave zegt: “Mijn moeder is elf jaar geleden overleden. Mijn vader is 24/7 met mij bezig en komt dus verder nergens aan toe”. Dave is inmiddels acht jaar blind. Dat gebeurde na een heupoperatie. Wijnand: “Waarschijnlijk teveel bloed verloren en daarna was hij in één dag blind. Dat is onze grootste handicap, niet de dialyse, maar wel het blind zijn. Hij kan zelf bijna niets meer, ik moet hem aankleden, wassen, alles. Ook kan hij geen kopje meer vasthouden omdat zijn gewrichten vergroeid zijn. Lopen is bijna onmogelijk. Ik moet hem overal naar toe leiden. Naar het ziekenhuis moet hij in de rolstoel”. Geluk bij een ongeluk was het werk van vader Wijnand: “Ik ken de technische kant van dialyse. Ik werkte in het ziekenhuis op een dialyseafdeling als technicus. Ik zat er eigenlijk al de hele dag in. Toen dialyse in het ziekenhuis kwam, ben ik dat gelijk gaan doen. Ik was ervaren”. Thuisdialyse biedt veel voordelen. Wijnand: “We dialyseren nu vier keer in de week om de nacht. Zo krijgt Dave voldoende dialyse, veel meer dan in het ziekenhuis. Het gaat in een ziekenhuis veel te snel, dan ben je na de dialyse kapot. Met thuisdialyse leef je langer. We kennen mensen die in het ziekenhuis dialyseerden, die dat niet langer dan twintig jaar volhielden”. Zijn leven staat volledig in het teken van zijn zoon Dave. Samen vormen ze een hecht team. Wijnand kijkt realistisch naar de toekomst. Gezien de hoge leeftijd van Wijnand oriënteren ze zich samen op een plek waar Dave in de toekomst kan wonen en gedialyseerd kan worden. Dave: “Mijn geluk is, dat ik geen pijn heb. Ja, ik wil graag verder met mijn leven. Ik luister veel naar de radio en tv. Mijn vader leest me elke dag de krant voor en zet me bij mooi weer in mijn rolstoel in de tuin”. Het leven trekt een wissel op allebei. Wijnand: “Ik voel de eenzaamheid, het gemis aan sociale contacten. Ik hoop maar dat ik nooit ziek word. Het is een beetje een sleurbestaan, elke dag hetzelfde. Dat missen we enorm, ja. Ik kan nooit lang uit de buurt van Dave zijn. Ik ben daarom bij een zingevingsgroep gegaan om in contact te zijn met andere mensen”. Voor meer informatie over Dave en Wijnand, kijk op Dianet.nl.Dave Bredewold.

advertentie
advertentie