Woetstok, Cafés, en Tribute Bands: Het verhaal van Ramshackle in de Wageningse muziekscene

WAGENINGEN Het begint in 2013 als doorstart van de band Gesnede Koek, waarvan Fanny Molenwijk (zang) en Sander van Veldhuizen (drums) zijn overgebleven. 

Door Jan Boer

Met Niek Wiggerman op bas en Evert van Walsem op gitaar werkte de band aan een setlist van soul-, rock- en funkcovers, waarmee vooral lokaal werd opgetreden. Dan verandert de naam in Ramshackle, dat ‘gammel’ betekent. Tijdens het bedenken van de nieuwe naam waren alle leden van de band min of meer geveld door van alles en nog wat, vandaar ‘gammel’. Ziek, zwak en misselijk dus. In de Scandinavische talen betekent ‘gammel’ ook: oud... De band treedt vooral op in de regio en is een vast gegeven op het Wageningse Woetstok. Hier is het, zoals bij anderen, geen gelegenheidsband, maar treedt men steeds in de vaste bezetting op. Verder wordt er gespeeld in de cafés Loburg en Daniëls. In 2015 staat de band in de tweede editie van Woetstok als Shocking Blue. Twee jaar later staat men wederom op dit podium, ditmaal als Blondie. In 2018 is de band op Woetstok Alanis Morissette. Met deze tribute speelt de band in 2019 voor het eerst op het Bevrijdingsfestival. In dat jaar volgt ook het vierde Woetstok-avontuur van de band; deze keer wordt gekozen voor Anouk. In 2020 wordt muzikaal afscheid genomen van Niek. Zijn plaats wordt ingenomen door Ton Kroon. Vanwege corona valt ook Ramshackle stil, maar in 2022 staat de band weer op Woetstok en het Bevrijdingsfestival, deze keer met een tribute aan Melissa Etheridge. Voor 2024 staat Ramshackle voor de zesde keer geprogrammeerd op Woetstok. Nu staat powervrouw Sass Jordan op de poster. Op Koningsdag zal de band te zien zijn op het Salverdaplein met hun Tribute to Women in Rock. Op 15 maart staat een optreden gepland in café Daniëls. De set zal bestaan uit een mix van eerder genoemde acts. Ton Kroon stapte in 2020 de band binnen: “Het was coronatijd. Ik had tijd en ruimte om meer met muziek te doen. Ik had een filmpje van Ramshackle gezien, dat sprak me wel aan”. Evert van Walsem vindt het fijn, dat de band een hechte groep is, ook steeds op Woetstok: “Dat is één van de mooiste plekken om te spelen; dat moet écht een Wagenings feestje blijven!” Evert van Walsem weet zich geïnspireerd door de Engelse blueslegende John Mayall, die tot op hoge leeftijd, bijna negentig, nog met zijn Bluesbreakers optrad. Ook Shakin’ Stevens was zijn voorbeeld. Toetsenist Jeroen ten Caat heeft veel met muziek. Hij zingt bij het klassieke vocaal ensemble Viva Voce. In zijn bijdrage aan Ramshackle vindt hij het een uitdaging om een gitaarpartij te vertalen naar toetsen. Zangeres Fanny Molenwijk: “Af en toe een rustige ballad zingen vind ik heerlijk, maar we stellen het af op waar we optreden”. De playlist wordt steeds in onderling overleg samengesteld. Fanny: “Je kunt alleen maar met elkaar mooie muziek maken wanneer je het samen eens bent”. Drummers Sander van Veldhuizen is immer blij met Woetstok: “Een geweldige formule is dat. Dat is zo bijzonder voor ons. Door Woetstok hebben wij de kans gekregen om te groeien naar beter werk”.