Over Wageningen gesproken

Anton Lansdorf (88), een veteraan van de SLM

WAGENINGEN-NL  Over onze stad Wageningen hoeven we hier niets te vertellen, maar weet je, dat er in Zuid-Amerika ook een plaats ligt, die Wageningen heet? Jawel, in het noordwesten van Suriname, ontstaan na de Tweede Wereldoorlog.

Jan Boer

Het Surinaamse Wageningen telt 3500 inwoners. Het begon allemaal in 1949 met het ‘Plan Wageningen’, een boerengemeenschap van ex-militairen, die voor werkgelegenheid moest zorgen in een stuk Suriname, waar veel moeras was. De Nederlandse Landbouwhogeschool Wageningen werd er met de Stichting Machinale Landbouw (SLM) dé werkgever, die het gebied tot leven bracht. Anton Lansdorf (88) is een veteraan van de SLM. Hij was er vanaf het begin bij. 

“Toen ik zestien jaar was ben ik er begonnen als leerling-monteur in de centrale werkplaats. Ik heb er lang gewerkt tot mijn pensioen in 1995. Ik begon in 1962. Er waren twee blanke bazen en er was een Surinamer in dienst, meer was het toen nog niet. Ik deed alles wat nodig was om het drassige gebied toegankelijk te maken. Eigenlijk was ik alles tegelijk: ik was monteur voor de machines, de auto’s en bulldozers, maar ik werkte ook bij de ontginning en bij de aanleg van wegen. Het was een mooie tijd. Weet je, we begonnen indertijd met zijn drieën en aan het eind werkten er tweehonderd mannen! Ja, ik heb de hele geschiedenis van Wageningen hier meegemaakt”. Lansdorf vindt zijn Wageningen nog steeds een fijne plek om te wonen: “Iedereen kent hier iedereen. Er zijn nu nog maar weinig pioniers, die het begin hebben meegemaakt. Toen ik kwam was er nog helemaal niks. Alle verkeer ging met de boot. Ach, ik was zestien toen ik kwam, mijn zus zei me om te gaan, en ik kwam aan in een woestenij.” Hoe beter het gebied toegankelijk werd, hoe beter de mensen het wisten te vinden. Lansdorf herinnert zich als de dag van gisteren hoe in 1965 de Nederlandse prinsessen Beatrix en Irene op bezoek kwamen in het Surinaamse Wageningen.

“Het was in de tijd dat ik mijn nieuwe woning kreeg in het Witte Dorp in Wageningen. De beide prinsessen kwamen mijn huis bekijken”. Anton woonde er met zijn vrouw en dochter: “Je had er toen de Hoofdweg en Middenweg met twee woningen. Het Witte Dorp bestaat nog steeds en ik woon er nog altijd. Ja, ik ben een tevreden mens”. Toch zag hij hoe na 1975 de vooruitgang in Wageningen stagneerde: “Wat ik jammer vond is dat bij de onafhankelijkheid van Suriname er niets gedaan werd voor de arbeiders van de SLM. De Nederlanders vertrokken en wij kregen niks terwijl we toch tientallen jaren voor het koninkrijk gewerkt hadden. Ja, dat vonden we toen wel jammer. Maar ik ben tóch een tevreden mens!” 

Anno 2024 houdt Anton Lansdorf zich bezig met zijn kippen, zijn grote hobby. Daar is hij een groot deel van de dag mee bezig. Zijn vrouw is inmiddels overleden, zijn dochter woont bij hem in huis. “Ik weet veel van het verleden van Wageningen en ik ben één van de weinigen, die direct bij de SLM aan de slag is gegaan”.