Rood-wit-blauw voor Robert Braam. ‘Met hulp van MARIN-collega’s een supersnel pak ontwikkeld’

WAGENINGEN Terwijl sportminnend Nederland in de ban is van het Europees Kampioenschap voetbal, de Tour de France ook in volle hevigheid is losgebarsten en de Olympische Spelen zijn schaduw al vooruit werpt, worden er in eigen land ook nog altijd bijzondere (sport) kampioenschappen georganiseerd, waarbij medailles en Nationale driekleuren als de begeerde prijzen aan de finish wachten. Een van die kampioenschappen was het Nationaal kampioenschap tijdrijden, dat onlangs in het Drentse Nijeveen werd verreden. Het was Wageninger Robert Braam (49), die de 21,7 kilometer in een tijd van 27.22.37 minuten winnend afsloot om zich vervolgens in het rood-wit-blauwe tricot te kunnen hijsen. Trots blikt hij terug op die prestatie, maar geeft daarbij ook al aan, dat zijn ‘prijzenhonger’ zeker nog niet is gestild.

Door Dick Martens

Braam behaalde de overwinning in de Masters Categorie Mannen 40-49 jaar en won met overmacht. Zijn naaste belager, die vorig jaar won, moest 34 seconden op hem toegeven. ,,Het ging lekker. Ik was zelfs ook de overall winnaar, dus ook van de jongeren categorieën. Dit was een van mijn seizoendoelen, dan is het natuurlijk mooi als je je doel dan ook haalt. Bij vorige kampioenschappen, presteerde ik ook prima, maar moest mij te vaak tevreden stellen met een tweede plaats. Gelukkig heb ik die reeks doorbroken.”

Toch was de sportcarrière van Braam er een van letterlijk ‘vallen en opstaan’. ,,Ik sportte als kind niet veel, had wel een racefiets en een surfplank maar was vaak benauwd door astmatische bronchitis. In 1995 brak ik mijn nekwervel bij het stoeien met mijn honden. Gelukkig herstelde ik snel en vervolgens als schaatser begonnen”, licht hij toe. ,,Ik was destijds sprinter. In 2015 ‘ontdekte’ hij de fiets, nog niet ‘de gewone’ racefiets, maar de onderwaterfiets. ,,Daarmee vestigde ik in 2015, in een mini-onderzeeër in Washington DC, een wereldrecord dat nog steeds staat.” Maar ook op de Velox-ligfiets van de TU-Delft leek Braam op weg naar furore. ,,Echter tijdens een recordpoging in Nevada sloeg ik over de kop en brak ik mijn nek opnieuw, inclusief de plaat die er destijds in was gezet en ik kreeg uitvalsverschijnselen.” Ook nu herstelde de onfortuinlijke inwoner van Wageningen snel en stapte in 2020 op de tijdritfiets.” Trainen doet hij in de ochtend, voor hij bij zijn werkgever MARIN naar binnen stapt, nog dagelijks. ,,Rond 6.00 uur rijd ik dan ‘mijn parcoursje’ over de dijken hier in de omgeving. Dat is voor mij de enige manier om het vol te kunnen houden. Voordeel is wel, dat je met veel meer energie de dag ingaat en het leven als geheel er leuker van wordt.” De Nederlands kampioen mag nu het hele seizoen in het kampioenstricot gaan rijden. Zijn wielerploeg COERS Cycling Club is inmiddels met Milremo al druk doende om een snel tijdritpak te ontwikkelingen in het rood, wit en blauw. ,,Ik deel mijn aero-ervaring met hen en bij MARIN zitten allerlei stromingsdeskundigen, die vaak ‘bij de koffieautomaat, meedenken om het pak te verbeteren. Het WK in Sankt Johann wil ik nog wel winnen. Het constant verbeteren is daarbij mijn drijfveer.”