SKV ‘flippert’ zich naar overwinning (Meer foto’s)

Trainer Van Hunen: ‘Slechte duels winnen is ook een kwaliteit’

Door Dick Martens

WAGENINGEN SKV heeft zich prima gerevancheerd voor de 1-0 nederlaag die vorige week op bezoek bij sv DFS werd geleden. Niet dat er na die teleurstelling nu ineens ‘de pannen van het dak’ werden gespeeld, maar geheel onverdiend was de overwinning ook weer niet. In een niet al te hoogstaand duel, dat af en toe meer weg had van een flipperkast, omdat de bal zowel door thuisclub SKV als door het bezoekende Excelsior Zetten in heel veel fases maar lukraak heen en weer geschoten werd, ‘flipperde’ de thuisclub uiteindelijk het best. Het werd op Sportpark De Zoom, na een 0-0 ruststand, 3-1.

GROEPSGESPREK Hoewel SKV-trainer Alex van Hunen na afloop van oor tot oor straalde, was hij dat in de aanloop naar het duel met de Zettenaren allerminst. Allereerst baalde hij ervan dat er een drietal spelers door een bruiloft ontbraken, vervolgens zag hij te weinig beleving in de warming up. IJlings laste hij op het veld nog een groepsgesprek in. ,,Ik wil meer energie zien”, bulderde hij. De boodschap kwam aan, in het restant was die er alsnog. Mogelijk dat dat ook kwam door de uit de luidsprekers schallende ‘opwarmmuziek’. Eerst een dreunende beat, vervolgens ‘knalden’ er Nederlandstalige hits over het B-veld (het onlangs aangelegde nieuwe kunstgras op het A-veld had ‘de dempingtest’ van de KNVB niet doorstaan en mocht daarom niet door het eerste elftal worden bespeeld. DM). De muzieksessie werd besloten met De Toreador, van volkszanger Wilbert Pigmans. Waarschijnlijk was die opzwepende hit net dat zetje dat Van Hunens ploeg nodig had.

ERELID Maar voor zijn ‘toreadors’ dat in de ‘kunstgrasarena voor de kantine’ konden gaan bewijzen was er een indrukwekkende minuut stilte ter nagedachtenis aan erelid en jarenlang ‘de man van de kantine’, Jan Ruisch. De clubman in hart en nieren overleed op 4 augustus jongstleden op 76-jarige leeftijd. Vervolgens ontspon zich een wedstrijd waar beide ploegen wel veel energie in staken, maar de finesse om ook daadwerkelijk tot kansen te komen ontbrak. De kansjes die er waren werden gemist of wegens buitenspel afgekeurd. De ‘brilstand’ bij rust was dan ook een logisch gevolg. Na rust was het voetbal van beide kanten weliswaar wat beter, toch overheerste ‘het flipperkastvoetbal’ nog te vaak. 

DOLLE VREUGDE Maar de toeschouwers werden nog wel op doelpunten getrakteerd. De gasten kwamen na ruim 50 minuten spelen op voorsprong. Voor Van Hunen het sein voor een driedubbele wissel, die ook nog eens goed uitpakte. Er kwam meer voetbal in zijn team en dat resulteerde uiteindelijk ook nog tot de luid bejubelde zege. Invaller Berry van de Poll scoorde uit een vrije trap de aansluitingstreffer en in de slotfase waren het Lennart van de Peppel en Abass Kone die ervoor zorgden, dat de drie punten in Wageningen bleven. Het leverde dolle vreugde op bij de spelers en een stralende trainer. Van Hunen: ,,We kregen geen rust in ons spel. Maar slechte wedstrijden winnen is ook een kwaliteit.” En de muziek die nu uit de kleedkamer schalde? ‘Laat de zon in je hart’, zong ‘het SKV-koor’. Toepasselijker kon het niet.