Expositie van tekenaar Henk van Ruitenbeek

WAGENINGEN Onlangs ontving hij bij de opening van zijn tentoonstelling ‘Henk van Ruitenbeek 40 jaar tekenend’ in museum de Casteelse Poort het Wagenings Erezilver. Zijn expositie is t/m 28 september te bezoeken.

Door Jan Boer

Henk van Ruitenbeek, illustrator, tekenaar, is op veel fronten creatief druk in een eigen, herkenbare stijl. Hij noemt zichzelf geen kunstenaar. Zijn kleurrijke, vrolijke tekeningen bevatten allemaal een boodschap. Serieuze thema’s gaan bij hem steeds vergezeld van een knipoog. Omdat Van Ruitenbeek veertig jaar creatief bezig is, is er nu een expositie van zijn werk ingericht in het Wageningse museum; je wordt er vrolijk van..! “Ik kan mij veel dingen écht aantrekken. Ik ben een gevoelig mens, die het op zijn eigen wijze vorm geeft. Ik ben beslist géén cartoonist. Elk jaar weer krijg ik de kriebels als ik die Nieuwjaarstekening voor de Stad Wageningen moet maken, dat is voor mij écht een crime, hoor, daar stop ik heel veel in”, zegt Henk. Bij toeval is hij terecht gekomen op het creatieve pad waarop hij zich beweegt: “Ik ben entomologie gaan studeren in Wageningen, de wetenschap van de insecten, maar daar ben ik niet in verder gegaan. Nee, ik ben geen wetenschapper, maar ik neem er wél wat van mee. Bij biologie had je toen nog een tekenpracticum. Daar leerde ik goed te kijken, nauwkeurig te tekenen. Ach, toen heb ik een tijdje rondgelopen, was activist, ging ‘s avonds in het gebouw van Cultuurtechniek schoonmaken, want ik had weinig geld. Weet je dat het toen makkelijker was om met weinig geld te leven? Dat kan nu niet meer. Was dit het nou voor mij?” Toen moest er een affiche voor Studium Generale gemaakt worden. “Die maakte ik. Ik voelde me in die tijd al een buitenbeentje. Je staat erbij en je kijkt ernaar. Heerlijk om zo langs de zijlijn te staan. Ik maakte in die tijd ook activistische blaadjes met Joris Visser van Emmaüs. Daarvoor volgden we drukcursussen. Ik was altijd met blaadjes bezig. Zo tekende ik in de jaren zeventig ook over pesticiden, toen al! Ik had en heb écht veel met de natuur. Die liefde zat er al vroeg in, dat heb ik van mijn opa. Ik kijk altijd goed om me heen”, aldus Henk van Ruitenbeek. Zijn tekenwerk richtte zich steeds meer op het Wageningse: “Ik ben tekenaar voor alles en iedereen. Voor wetenschappers, ziekenhuizen en zo ging het steeds maar door, in heel veel bubbels. Van het een komt steeds weer het ander!” zegt Henk. Zijn manier van werken is herkenbaar, opgewekt en kleurrijk, maar nooit in een hokje te duwen: “Terwijl het soms best sombere onderwerpen zijn. Dingen zwart neerzetten lost niks op. Je moet een uitweg vinden”. Wat er gebeurt met mensen vindt hij altijd interessant: “De samenleving maak je met elkaar, dat wil ik laten zien in mijn werk. Het gaat om het maken van beelden. Tekeningen kunnen in vastgeroeste woordenschema’s lucht en ruimte brengen. Je moet het als een soort spel zien”. Vrolijke diepgang, van zwart naar licht. Van Ruitenbeek is trots op het non profit magazine ‘Uitwaaien’ dat hij met andere kunstenaars maakt. Het blad is gratis te verkrijgen in de bibliotheek: “We hebben nu een gratis kunstblad in Wageningen!”