Van Wageningen naar Raalte

‘Wel uit het oog, maar zeker niét uit het hart!’

Door Jan Boer

WAGENINGEN Na tweeënhalf jaar zijn taak als pastoor in Wageningen te hebben uitgeoefend, gaat Mauricio Meneses Santiago op 1 oktober in Raalte en omgeving aan de slag.

Daar gaat hij werken in drie parochies: Deventer, Raalte en Rijssen. “Bij mijn priesterwijding heb ik de gelofte gedaan aan de bisschop om naar zijn verzoek te luisteren wanneer de tijd gekomen is, dat ik op een andere plek harder nodig ben. Dat is nu gebeurd. De beloning van goed werk is meer werk, denk ik”, aldus Mauricio Meneses. Zijn opvolger is Hans Pauw, afkomstig uit de Achterhoek. Meneses gaat in Raalte wonen. Zijn werk wordt daar pastoor voor een grote katholieke gemeenschap. Ook wordt hij bisschoppelijk vicaris, de plaatsvervanger van de bisschop in de regio. Zijn afscheid in de Johannes de Doperkerk is op zondag 21 september tijdens de viering van het feit, dat de kerk aan de Bergstraat honderd jaar geleden liturgisch werd ingewijd. “Ik laat Wageningen met gemengde gevoelens achter. Afscheid is loslaten, ik laat een actieve, levendige, internationaal ingestelde parochie achter. Je mag hier over van alles klagen, maar niet over het kerkbezoek! Het groeit en bloeit hier met veel jonge mensen van buiten. Vanuit menselijk gevoel zou ik Wageningen echt niet loslaten, maar ik volg mijn roeping”, aldus de vertrekkende pastoor.
Hij heeft de Rijnstad in de korte tijd dat hij hier was goed leren kennen: “Ik waardeer hier de mensen zeer, die het verhaal van de vrijheid doorgeven op een mooie manier, dat bewustzijn, de stad van de vrede, vrijheid. Iedereen is hier welkom in Wageningen, zo mooi! Een open, veilige, gezellige stad. Wat ik zal missen is de grote diversiteit hier. Dat zal daar in Raalte, Rijssen en Deventer toch iets anders zijn. Nederland is heel divers, het is overal anders. Ik ben blij dat ik mét, bij en vóór de mensen mag werken als herder. Het brengt me beslist nieuwe energie, nieuwe ideeën. Dat we hier in een stad leven met veel hoog opgeleide mensen kun je goed merken”, aldus Mauricio Meneses. Hij was in deze regio verantwoordelijk voor meerdere kerken: “Daar had ik toch meer moeten doen, maar we hebben veel bereikt met elkaar. Je bent dan niet alleen herder, maar ook vaak her en der… Wageningen heeft daarin een bijzondere positie”. Hij heeft een wens voor de kerk in de Bergstraat: “Ik verlang ook dat deze kerk overdag open mag zijn, zodat mensen vrij binnen kunnen lopen. Er lopen hier vaak zoveel mensen voorbij”. De kerk in de Bergstraat vindt hij een imposant gebouw: “Met veel kunst en historie. Honderd jaar oud, beschadigd uit de oorlog gekomen. Zo jammer dat de toren nooit meer is opgebouwd. Het jubileumfeest vond ik mooi met een fijne jubileumcommissie. Wageningen werd als stad bij het feest betrokken op sociaal, maatschappelijk en religieus niveau. Nee, Wageningen is straks wél uit het oog, maar absoluut niét uit het hart!”