ONA’53 tankt weer zelfvertrouwen

Nacompetitie start met thuisduel tegen Zwart-Wit’63

Door Dick Martens

WAGENINGEN ONA’53 heeft de competitie uiteindelijk toch met een goed gevoel afgesloten. Na een matige tweede seizoenshelft werd nog bijna de zo zeker lijkende tweede plaats op de ranglijst van de 3e Klasse L verspeeld en daarmee leek ook de nacompetitie aan de volgelingen van trainer Martin Mol voorbij te gaan. Maar de ploeg rechtte juist op tijd de rug. In de laatste competitiewedstrijd met sv Oss 1920 als tegenstander, werd ook weer eens wat zelfvertrouwen gekweekt en karakter getoond. Hoewel de wedstrijd geen schoonheidsprijs verdiende, was de 3-3 einduitslag wel reden voor een feestje, want het gelijkspel betekende dat de nacompetitie op 30 mei om 15.00 uur gestart gaat worden met een thuiswedstrijd tegen Zwart-Wit’53.

In de aanloop naar het duel tegen de ploeg uit Brabant was trainer Martin Mol nog redelijk ontspannen. Met belangstelling bewonderde hij de dochter van oud-elftalleider Pascal de Wilde en keuvelde ook nog even met zijn altijd aanwezige ouders, die vervolgens op hun eigen stoeltje en op hun vaste (schaduw) plekje de wedstrijd gingen bekijken. Een wedstrijd waar in eerste instantie de vonken allerminst vanaf spatten. Nerveus en daardoor veel balverlies lijdend was het rommelig en onrustig. ,,Wij wilden absoluut niet verliezen en Oss moest winnen”, verklaarde Mol de patstelling. Voor ONA was een gelijk spel voldoende om de nacompetitie te bereiken, de Ossenaren moest om ‘het toetje’ te kunnen gaan spelen persé winnen. De gastheren hadden hun zaakje het eerst op orde en dat resulteerde na 15 minuten tot de openingstreffer van MIke Jansen, die een corner perfect binnen knikte. Dat leek ook de ruststand te gaan worden, maar de bezoekers bogen die in de slotfase en niet geheel onverdiend, om in een 1-2 voorsprong. Dat maakte vader Mol al niet meer vanaf zijn stoeltje mee. Mopperend en nerveus ijsberend verwerkte hij de domper. Maar gelukkig voor Mol senior en zeker ook voor zijn zoon en kleinzoon Bjorn, die als middenvelder een voldoende scoorde, herpakte ONA zich in het tweede bedrijf. Nu werd er wel karakter getoond en gestreden voor elke meter. Dat resulteerde door toedoen van opnieuw ‘kopkoning’ Janssen en invaller Luuk ten Bhömer zelfs in een 3-2 voorsprong. Toch leidde die voorsprong niet tot een voor de thuisclub geruststellende slotfase, omdat de gasten, met nog ruim 10 minuten op de klok, op gelijke hoogte kwamen (3-3). Een hectisch eindspel volgde. De Ossenaren gingen alles of niets spelen, terwijl er bij ONA een verdedigingsmuur werd gemetseld. Het leidde tot winstkansen voor beide teams, vooral ook omdat scheidsrechter Erik Geubels maar niet af wilde fluiten. Zelfs de wanhopige kreet van Pascal de Wilde, dat hij nog naar een verjaardag moest bracht hem niet op andere gedachten. Maar het verlossende fluitsignaal kwam er uiteindelijk toch en kon er opgelucht een biertje op het resultaat gedronken gaan worden. ,,Eindelijk hebben we weer eens het nodige zelfvertrouwen kunnen tanken”, was ook Mol opgelucht. ,,Dat gaat ons zaterdag zeker helpen. Dit hadden we nodig.”