Periodetitel glipt ONA’53 door de vingers

Rode kaart voor Fabian Mösle is het kantelpunt in de streekderby

Door Dick Martens

WAGENINGEN Het was weliswaar toeval, maar het kwam wel goed uit. Of toch niet? Dat was na de streekderby tussen ONA’53 en Fortissimo uit Ede de vraag na afloop. Bij winst zou de thuisclub namelijk de periodetitel kunnen vieren en die kon dan na afloop op ‘Super Saturday’ want ook beide tweede elftallen speelden tegen elkaar, ‘afgeblust’ worden in ‘de derde helft’, die ook nog eens vocaal en muzikaal werd ondersteund door zanger Dennis Posthuma. Het liep ‘even anders’. Dat kwam door de late 2-2 van de Edese gasten. Daardoor werd er 60 kilometer oostwaarts, in Silvolde feestgevierd. Want door het gelijkspel van ONA’53 greep SV Wisch onverwacht de periodetitel.

IK SPEELDE LEKKER ,,Nu hoeven we ons alleen nog maar op het kampioenschap te richten.” Een volzin van een ONA-supporter na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Jorn Janssen. Het was een uitspraak die het midden hield tussen optimisme, realisme en cynisme. Ook ONA-aanvaller Tom Ooms had daar zo zijn  gedachten over. Het leek erop dat, nadat hij door trainer Martin Mol na ruim een uur spelen naar de kant werd gehaald, een half uur later tot ‘Man of the Match’ zou worden gekroond. ,,Ik speelde lekker, vrijuit en kwam veel aan de bal.” Dat leidde na een half uur spelen ook tot de 1-0. 

WE MOETEN DOOR ,,Ik werd van achteren aangetikt, ging direct naar de grond en ook de scheidsrechter vond het een penalty. Ludo (Oosting, DM) benutte die onberispelijk.” Een bliksemstart na rust leek de periodetitel op te gaan leveren. Nu was Ooms zelf het eindstation. ,,Na een diepe bal had ik ineens alle ruimte, kon mijn snelheid benutten en vervolgens de keeper omspelen en scoren.” De buit leek, ondanks dat er nog bijna 45 minuten gespeeld moest worden, binnen. Maar nog geen 5 minuten later zag de ‘Wageningse wereld’ er ineens heel anders uit. Fabian Mösle liet zich provoceren en met al een gele kaart op zak was dat op zijn zachtst gezegd ‘vrij onhandig’. Want zijn vocale protest richting de arbiter kostte hem de wedstrijd en na later bleek zijn ploeg ook nog de periodetitel. ,,Dat was het kantelpunt”, vond ook trainer Martin Mol. ,,Maar ik moet ook wel bekennen, dat wij ons niveau van de laatste weken bij lange na niet haalden. Toch zaten we na die 2-0 op rozen. Hadden de wedstrijd onder controle. Maar na die rode kaart liepen we teveel achteruit, werden we onrustig en gaven we het initiatief uit handen. Desondanks hadden we in blessuretijd nog de kans op de overwinning, maar het schot van Bjorn (MoL, DM) miste kracht. Zonde, meer is het ook niet, we moeten verder. Nu maar jacht maken op de titel.” Bij Ooms had het verlies eveneens de nodige sporen achtergelaten. ,,Ik had liever nog wat langer gespeeld, ook na die rode kaart. Wij moesten weliswaar anders gaan spelen, maar had ik als één van de twee spitsen met mijn snelheid nog zeker voor het nodige gevaar kunnen zorgen. Maar die wissel was een keuze van de trainer, die moet je respecteren, maar het er helemaal mee eens was ik niet. Toch moeten we niet te lang gaan somberen. We moeten door.”