‘Jammer dat de vlaggetjes niet kloppen’

WAGENINGEN ‘Ze hebben me uit bed gevist en opgepoetst.’ Dat mompelde Toos Buil-ten Velde vanuit haar stoel aan het hoofd van de tafel, gezeten naast de burgemeester. In een gezelschap van zestien personen in Grand Cafe de Vrienden, onderdeel van het zorgcentrum, werd ze in het zonnetje gezet. ‘Jammer alleen dat de vlaggetjes niet kloppen. Ik word geen 100, maar 90.’

Door Martijn Adelmund

Haar oudste zoon Herman heeft deze week het rekensommetje met haar gedaan: geboren op 28 januari 1923. Nu is het 2023. Het klopt dus echt. Ze kwam ruim vijftig jaar geleden naar Wageningen en vond het er meteen fantastisch. Het was vanwege haar man Arie die bij het lokale belastingkantoor werkte. Vijf kinderen hebben ze hier grootgebracht en allemaal waren ze er vandaag, en de kleinkinderen ook. Niet zo lang geleden had ze een heel druk sociaal leven: volksdans, nordic wandelclub, kaartclub er veel vakantiereisjes met vriendinnen. Ze was een vaste bezoeker van de Wielewaag aan de Stationsstraat. Corona en een ongelukkige val in huis maakten een einde aan alle gezelligheid.
Sinds november zit ze hier, op de zorgafdeling van Torckdael. Ze koos voor meer rust, maar het zijn drukke dagen voor de honderjarige, want morgen komen haar hobbyvrienden, ruim twintig man sterk.

Na een uur werden de kleinkinderen wat rumoerig. Nog even een foto. ‘Komen we zomaar in de krant!’ Burgemeester Floor Vermeulen doet elke twee weken zo’n bezoekje bij een oudere inwoner, van honderd jaar of ouder. Hij noemt het ‘een van de leuke delen van zijn werk.’ ‘We gaan dit vaker doen,’ grapt hij tijdens het poseren. ‘We zijn een goed duo.’

‘Als ik wegga, zeg ik altijd tot volgend jaar.’ Dag mevrouw Buil-ten Velde! Tot volgend jaar.