WAVV kampioenschap zorgt voor heel veel vreugde en de nodige emoties

Trotse vader Lars Dolphijn: ‘Wat een heerlijke week is dit!’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Dat er zaterdagmiddag op Sportpark Van Ketwich Verschuur, op- en rond het hoofdveld van WAVV, wat stond te gebeuren was al snel duidelijk. Er heerste bij de supporters al een licht euforische stemming, maar bij de spelers en ook bij trainer Harrie Epskamp stonden de gezichten vooralsnog op ‘gespannen’. En die spanning bleef tot ruim 50 minuten na de aftrap van ‘de kampioenswedstrijd’ tegen het bezoekende ZVV ZVB zicht- en voelbaar. Maar na de 1-0 van Jermain Lamers viel er bij ‘heel WAVV’ een zware last van de schouders. Die bevrijdende treffer werd de opmaat voor een WAVV feest dat zijn weerga niet kende. En nadat invaller Robin Pastoors in de extra tijd de score ook nog verdubbelde (2-0) gingen alle remmen los, knalde het vuurwerk, werden er rood groene fakkels aangestoken, vloeiden er tranen en waren de omhelzingen ontelbaar en emotioneel. 

BEVRIJDING ,,We hebben hem!”, riep trainer Harrie Epskamp met schorre en overslaande stem. ‘Hem’ was het kampioenschap van de 4e Klasse B, waardoor WAVV volgend jaar weer in de 3e Klasse uit gaat komen. Daarmee werd de treurnis om de degradatie van vorig jaar snel weer omgezet in euforie. En dat die er was bleek wel uit de reacties na afloop. ,,Dat was echt een bevrijdende treffer en ook nog eens met mijn hoofd”, jubelde doelpuntenmaker Jermain Lamers. ,,Maar het duurde veel te lang. Toch had ik wel het idee, dat dat doelpunt er zou komen hoor. Wel heerlijk, dat ik hem maakte. Daarna kon ik niet wachten op het eindsignaal. Maar wel mooi dat ook die 2-0 nog viel. Dat was de echte bevrijding.”

TROTS Dat vond zijn trainer ook. ,,Het was moeizaam. Voor rust kregen we vier prima mogelijkheden, maar die benut je dan niet. Bovendien kwamen zijn ook nog eens met zijn tienen te staan, maar het werd helemaal geen wedstrijd meer. Vaak is een kampioenswedstrijd ook niet mooi en daar was deze wedstrijd geen uitzondering op. Maar gelukkig scoor je na rust nog twee keer en mag je half april het kampioenschap al vieren. Hoe mooi is dat. Daar ben ik zo trots op!” Trots was Epskamp ook op zijn 81-jarige vader, die na een vervelende periode toch in staat was om het kampioenschap van zijn zoon mee te kunnen maken. ,,Hij is heel erg ziek geweest, maar gelukkig weer hersteld en nu hier. Dat doet mij heel veel.” De omhelzing en de kampioensbloemen, deden bij beiden de waterlanders stromen. 

BLAUWE WOLK Voor middenveld-motor Lars Dolphijn was het niet alleen een bijzondere dag, maar ook een bijzondere week. ,,Vorige week werd onze zoon Boaz geboren. Dat doet wat met je hoor. Je leeft dan echt op een roze, nee op een blauwe wolk. Gelukkig kon ik er vandaag bij zijn. Weliswaar wat later, waardoor ik op de bank moest beginnen, maar ik heb toch nog mijn minuten mogen maken. Een dergelijk feest wil je toch echt niet missen.” Vervolgens kregen selectie en technische staf de kampioensmedailles omgehangen door de ambassadeur van de KNVB, Nico van den Ham. En na nog ‘een paar’ feestbiertjes ging het gezelschap ‘op de platte kar’ door Wageningen.