‘De Drummel’: Een leven lang WAVV

Andries van Harn: ‘De club zit heel diep in mijn hart’

Door Dick Martens

WAGENINGEN ‘Niet praten maar doen’. Een sprekende titel die Rien den Hartog, Henk Jansen, Albert Sikkema en Arjan Molenaar meegaven aan hun jubileumboek ter gelegenheid van 81 jaar WAVV. Dat was op 21 november 2006. Een boek gelardeerd met mooie WAVV-verhalen en dito zwart-wit foto’s. Inmiddels alweer 19 jaar geleden, maar dat betekent wel, dat de Wageningse Arbeiders Voetbal Vereniging op 21 november 2025 maar liefst een eeuw, 100 jaar (!) bestaat. 

75 JAAR LID Dat bijzondere jubileum zal, kenmerkend voor WAVV, uiteraard niet onopgemerkt voorbijgaan. Een jubileumprogramma wordt voorbereid, er staat op 21 november al een reünie gepland, aan een nieuw jubileumboek wordt inmiddels de laatste hand gelegd en er wordt al volop teruggeblikt. Om een beetje een indruk te krijgen van ‘het toen en nu’ is praten met WAVV’ers van het eerste uur altijd ‘een lust voor het oor’. Zeker als je dat doet met ‘kind van de club’ Andries van Harn, die het grootse deel van de clubhistorie heeft meegemaakt, want Andries, inmiddels 81 jaar, is namelijk al 75 jaar lid van ’zijn’ WAVV. Zelfs op deze woensdagavond is de WAVV-humor niet ver weg. Als Andries voor het fotomoment richting de fraaie stoeltjes van de overdekte hoofdtribune loopt wordt hij onmiddellijk aangesproken door een aantal WAVV-terras-bezoekers. ,,Is dat voor Boulevard, of voor de Telegraaf, Andries? Wel lachen, hè?” Andries laat het zich, met de voor hem zo bescheiden en kenmerkende glimlach allemaal goed gevallen. ‘De Drummel’, zijn WAVV-bijnaam, steekt zijn duim op ten teken, dat het allemaal wel goed gaat komen.

MOOIE ANEKDOTE Even later in de bestuurskamer blijft de glimlach op zijn gezicht, want hij vertelt graag over de club waar hij mee verweven is en die diep in zijn hart zit. ,,WAVV zat al in de genen”, trapt Andries af. ,,Mijn vader voetbalde al bij de club en zodra ik lid mocht worden, in 1950 net voor ik 7 jaar werd, stond ik ook op de ledenlijst. Eigenlijk heb ik daar, in de jeugd, mijn mooiste herinneringen aan overgehouden. We hadden een heel goed elftal waarmee we ieder jaar, vanaf de C’tjes tot en met de A, kampioen werden. Met de fantastische leiders Jos van Amersfoort en Roel Jansen.” De glimlach van Andries, die tot zijn 45e als speler de WAVV-kleuren droeg en in zijn nadagen zelfs nog speler/leider was, wordt ‘ineens’ een grote grijns als hij over één van die kampioenschappen praat. ,,Dat was op Monnikenhuizen, bij Vitesse.” Maar ook een kampioenschap met het tweede elftal levert een mooie anekdote op. ,,De kampioenswedstrijd speelden we verkleed als clowns.” Vervolgens verruilde hij het wedstrijdshirt voor een rol aan de bestuurstafel. ,,Vanaf het seizoen 1992/1993 werd ik, als opvolger van Jo Jacobs, wedstrijdsecretaris. Dat heb ik 25 jaar met heel veel toewijding, maar vooral met heel veel plezier gedaan.” Hoewel hij door wat fysieke ongemakken zijn gezicht minder laat zien bij de club volgt hij de verrichtingen op het veld en in de bestuurskamer nog wel op de voet. ,,Ik hoop dat het eerste elftal in die 3e Klasse blijft en dat het jubileum een mooi feest gaat worden. Dat verdient deze fantastische club oprecht.”