Een zwarte bladzijde voor het Wagenings voetbal (Meer foto’s)

Ook WAVV en SKV ontsnappen niet aan het degradatiespook

Door Dick Martens

ERMELO-OTTERLO Het Wageningse voetbalseizoen 2024-2025 zal niet als memorabel  de boeken ingaan. Waarschijnlijk wel als ‘een zwarte bladzijde’. Want zo mag je het afgelopen seizoen toch wel benaderen. In een eerder stadium werd ONA’53 al gegrepen door het degradatiespook en moest, na een jaar gespeeld in de 2e Klasse te hebben gespeeld, gedwongen afdalen naar de 3e Klasse. Buurman WAVV en SKV hadden nog een strohalm om aan ‘het spook’ te ontsnappen: de nacompetitie. Maar ook dat laatste redmiddel bleek niet afdoende om de degradatie te ontlopen. WAVV ging in Ermelo met 2-1 onderuit tegen Swift’64, terwijl SKV in Otterlo, na verlenging, met 4-3 uiteindelijk de meerdere moest erkennen in Elspeet. Daardoor komt WAVV volgend seizoen uit in de 4e Klasse en zal SKV in de kelderklasse van het amateurvoetbal, de 5e Klasse, moeten gaan acteren. 

HEEL ZUUR Met tranen in zijn ogen betrad WAVV-trainer Moslin Adnane na het laatste fluitsignaal de grasmat van gastheer EFC’58. Daar lagen zijn spelers uitgeteld en met de handen voor de ogen de nederlaag en de degradatie te verwerken. Eén voor één knuffelde hij zijn zwaar teleurgestelde spelers, vervolgens sjokte hij richting de kleedkamer waar hij met een opgestoken sigaret terugkeek op de wedstrijd, op het teleurstellende seizoen en zijn afscheid. Want Adnane besefte nu ook dat zijn WAVV-periode erop zat. Volgend seizoen staat hij in zijn woonplaats Veenendaal ‘voor de groep’ bij SV Panter. ,,Dit is wel heel zuur”, stamelde hij nog vol in de emotie. ,,We hebben het voor rust laten liggen, daarin ontbrak de echte passie, de echte strijd. Gelukkig was het bij rust nog maar 1-0. Mogelijk speelden de zenuwen de jongens parten. Moeilijk om daar een vinger achter te krijgen. Na rust zag je gelukkig een heel ander WAVV, komen we ook verdiend op 1-1 (doelpunt Michael van Schaik), maar laten we ons twee minuten later toch weer verrassen (2-1). Het illustreert ook het beeld van dit seizoen, wij hebben teveel kansen nodig om tot scoren te komen, zij komen er na rust één keer uit en scoren de uiteindelijk beslissende goal. Natuurlijk vertrek ik nu met een rotgevoelen, had dat voor de jongens, voor de club anders gewild, maar het is wat het is. Het hele seizoen hebben we een beetje achter de feiten aan ‘gehobbeld’. Toch verlaat ik WAVV met opgeheven hoofd, met ook mooie herinneringen, promoties, kampioenschappen, die ik nooit meer zal vergeten. Nu is het nog zuur en te vers om daar blij van te worden. Dat gaat later wel weer terugkomen.”

RODE KAART Ook bij SKV heerste een grafstemming. Ook daar vloeiden de tranen, ook daar stond de trainer, Jan Vermeer, voor het laatst voor de groep. Vermeer, was ‘interim’ na het opstappen van hooftrainer Alex van Hunen. ‘De interim zag in ‘het alles of niets duel’ tegenstander Elspeet op een schier onoverbrugbare 3-0 voorsprong komen, maar zag ook de remontada, de niet meer verwachte come back van zijn manschappen. Door treffers van Berry van de Poll, Tijmen Remijnse en Abass Koné werd er nog een verlenging afgedwongen. ,,Maar al snel incasseerde Matthijs Klaassen zijn tweede gele kaart, de druk werd te groot en deed opnieuw een standaardsituatie ons uiteindelijk de das om. De teleurstelling is heel groot. Vooral omdat de resultaten van de laatste weken ons weer hoop gaven. Het mocht echter uiteindelijk niet zo zijn.”