WaHo dames winnen ‘bekerderby’

 Coach Rémon ter Harmsel legt veel verantwoording bij zijn speelsters

Door Dick Martens

WAGENINGEN Op 6 oktober jongstleden traden de volleybaldames van het Wageningse WaHo en Nuovo uit Doorwerth, in de tweede competitieronde van de Promotieklasse, al eens tegen elkaar in het strijdperk. Toen bleven de punten in Doorwerth (3-1), maar destijds konden de Wageningers het excuus ‘verre van compleet’ nog aanvoeren, maar nu was de ploeg van trainer Rémon ter Harmsel op volle oorlogssterkte. De dames beschaamden het vertrouwen van hun trainer niet en revancheerden zich in hun eigen Sportscentre De Bongerd, in een blij vlagen spectaculair duel, dat zeker ook nu weer werd omkleed met de nodige spanning, voor de nederlaag eerder deze maand. De 3-1 zege betekende eveneens, dat de volgende bekerronde werd bereikt.

De revanchegedachte leefde duidelijk bij de ploeg van trainer ter Harmsel. Geconcentreerd werd er ingespeeld. Spelsituaties en services werden nog even doorgenomen. Dat tot tevredenheid van de coach, die uiterlijk vrij onbewogen en met afwisselend zijn armen over elkaar, dan weer met zijn handen in de zak, de verrichtingen van zijn dames gadesloeg. Maar nadat het scheidsrechtersfluitje, ten teken dat het bekerduel op het punt van beginnen staat, heeft geklonken staat ook de coach ‘aan’. Nog even worden de laatste aanwijzingen gegeven, volgen er ‘verbaal ondersteunde high-fives’, dan barst de regionale bekerstrijd los. Ook op de inmiddels goed gevulde tribune is er de nodige verbale en ‘fysieke’ ondersteuning voor de in het rood gehulde studentenformatie. De plexiglas-balustrade moet het daarbij veelvuldig ontgelden en beweegt onder dat fysieke geweld ‘angstvallig en af en toe uit de sponning’, op en neer.

Die aanmoedigingen zullen niet doorslaggevend zijn geweest, maar hielpen de WaHo-dames soms wel door moeilijke fases. Het duel werd uiteindelijk wel met 3-1 (setstanden: 25-22, 12-25, 25-13 en 25-17) in Wagenings voordeel beslist, maar voor de winst moest hard worden geknokt. Na het juichmoment met elkaar en met de toeschouwers ‘dirigeerde’ ter Harmsel, die al 16 jaar bij WaHo betrokken is (’Als student met volleybal-dna hier terecht gekomen en blijven hangen’), zijn speelsters naar de hal om zittend in een kring en in het Engels het duel nog even na te bespreken. ,,Dat is een vast ritueel”, legde hij even later uit. ,,Dat doen we in het Engels. Ook dit seizoen hebben we weer een gemêleerde en internationale selectie. Dan is het voor ons logisch, dat Engels onze voertaal is.” Logisch voor de veel rust uitstralende ter Harmsel is ook, de verantwoording die hij bij zijn speelsters legt. Dat bleek ook al tijdens ‘de hal-analyse’ na afloop. Die kon worden geduid als ‘een vraag en antwoord spel met zijn speelsters’. ,,Het belangrijkste dit seizoen is het bouwen van een team, met speelsters die het hier naar hun zin hebben, elkaar goed leren kennen en die goed leren samenwerken. Daarbij geef ik de speelsters veel verantwoording. Vragen stellen zoals wat er wel of niet goed ging bijvoorbeeld. Daar hebben de speelsters en ik als coach baat bij, maar vooral veel plezier in.”