De Goede Moed van Tuindorp

Ontmoetingsplek voor jong en oud 

WAGENINGEN Een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, waar tijd is voor een praatje en waar kinderen kunnen spelen. Dat is speeltuin Tuindorp voor Wilma Duijf en Co Aaij, die in het lentezonnetje vertellen waarom ze vrijwilliger zijn bij Tuindorp.
“Niet alle mensen weten dat hier zoveel moois gebeurt, want Tuindorp ligt een beetje verscholen aan de Floralaan”, vertelt Wilma. Volgende maand gaat het zwembad weer open, maar Tuindorp is meer dan een speeltuin met een zwembad: in de zaal zijn er avonden waar ouderen komen kaarten of koersballen, er oefent een zangkoor en de cameraclub Wageningen komt hier samen. “Maar mensen komen ook gewoon voor een kopje koffie en een praatje. Het is heel belangrijk dat er hier een betaalbare ontmoetingsplek is voor kinderen en hun ouders en al die andere mensen”, zegt Wilma.

Tuindorp draait op de inzet van vrijwilligers zoals Wilma en Co, die ook in het bestuur van Tuindorp zitten. Wat drijft hen? “Na mijn pensionering kwam ik hier een keer met de kleinkinderen. Ze zochten vrijwilligers. Ik ben het gaan doen en het geeft me veel voldoening om te zien hoe de kinderen spelen en plezier hebben. En dat ik daaraan bij kan dragen”, vertelt Co. Vrijwilligers hebben het ook onderling gezellig, vult Wilma aan. “We zijn een hechte club. En als er een keer een meningsverschil is, dan komt dat hier wel goed. Dit is een plek waar we er met elkaar uitkomen. Dat is ook mooi.” Wilma was ook bij de vorige avond van de Wageningse Goede Moed. Op 21 mei is er weer een avond van de Goede Moed in de Grote Kerk. Een avond waarop Wageningers moed verzamelen om naar elkaar om te blijven zien. “Een mooi initiatief”, zegt Wilma. “Er zijn al veel negatieve dingen in de wereld. Maar hier in Tuindorp niet, hier is het gezellig. En je kan eens iets geks doen”, zegt ze lachend, “zoals dat ik laatst met Pasen hier rondliep in een paaspak.” “Het geeft mij hoop en goede moed als ik zie hoe open en spontaan kinderen nog zijn,” vult Co aan. “Als wij als volwassenen dat nog wat meer zouden zijn en wat minder vast zouden zitten in ons eigen gelijk, dan zou dat wel helpen, denk ik.”