Wageningse vrijwilligers voor de nieuwkomers

WAGENINGEN Buddy to Buddy koppelt nieuwkomers, die hun land van herkomst moesten verlaten, aan stadsgenoten op basis van gelijkwaardigheid en gedeelde interesses. 

Door Jan Boer

Het is een landelijke organisatie met in Wageningen een bijzonder actieve werkgroep, die inwoners van Wageningen met mensen, die nieuw in de stad aankomen, verbindt en die zich daarbij speciaal richt op naar Nederland gevluchte nieuwkomers. Er worden regelmatig activiteiten georganiseerd met vrijwilligers. 

“Wij geloven dat een stad sterker wordt wanneer mensen elkaar ontmoeten, helpen, van elkaar leren en elkaar ruimte geven. Daarom bieden wij sociale, praktische en verbindende activiteiten voor nieuwkomers, vooral statushouders, asielzoekers en Oekraïense vluchtelingen. Ook internationale studenten sluiten zeer regelmatig aan”, stelt de Wageningse werkgroep. 

Ibo komt uit Syrië: “Ik was twaalf jaar toen ik uit mijn land moest vluchten vanwege de oorlog. Er was voor mij daar geen toekomst meer. Mijn vader zei me dat ik mijn kans moest grijpen en weg moest gaan. Toen heb ik drie jaar in Turkije gewoond, waar ik bij een kleermaker ben gaan werken. Toen ben ik via Griekenland naar Nederland gekomen. Hier in Wageningen is het fijn, ik ken inmiddels veel lieve mensen hier”. Hij ging naar de Internationale Schakelklas (ISK) van scholengemeenschap Pantarijn, waar hij samen met andere buitenlandse nieuwkomers de Nederlandse taal goed onder de knie kreeg. 

Khalil is afkomstig uit het Syrische Aleppo: “De oorlogssituatie daar heeft ons het land uit gejaagd. Wij als Koerden waren daar niet veilig. Via Iran zijn we tweeënhalf jaar geleden met het vliegtuig naar Nederland gekomen. Via Amsterdam en Nuenen zijn we in het azc in Wageningen gekomen. We hebben hier inmiddels veel lieve, aardige mensen leren kennen”. 

Khalil werkte indertijd als taxi- en buschauffeur in Syrië en Turkije. In Nederland is hij samen met zijn vrouw Afrin Nederlands gaan leren. Het gaat hen goed af: “We zijn aan het inburgeren, we lezen en schrijven al een aardig woordje Nederlands! We hebben nog een lange weg te gaan, maar dat willen we heel graag! Ik wil heel graag weer op de bus rijden en als het kan rijinstructeur worden. Afrin zou zo graag een Syrisch restaurant beginnen, ze kan zo geweldig koken!” 

Ibo wil graag in een garage werken: “Dat heb ik ook een tijdje in Veenendaal gedaan. Ik heb ook in een hotel/restaurant gewerkt. Ik houd van veel contacten met Wageningers, daar leer ik zoveel van! Het is zó mooi, zo lief! Als je hulp nodig hebt, helpen ze je hier altijd! En… ik ben heel blij met het openbaar vervoer hier!” 

Khalil vindt het fijn in zijn tuin te kunnen werken: “Het is zo heerlijk rustig. Wij voelen ons veilig en heerlijk hier, de gemeente helpt ons als wij vragen hebben. Nee, na de val van president Assad is het absoluut nog niet veilig in Syrië”.