Bekeravontuur voor dapper ONA’53 voorbij

Quick 1888 neemt de strafschoppen het best: 6-7

WAGENINGEN In de bestuurskamer, voorafgaand aan het bekerduel tussen ONA ‘53 en ‘de zondagtak’ van het Nijmeegse Quick 1888 werden toch voor de zekerheid de KNVB-reglementen er nog even op nageslagen. ‘Wat als er na negentig minuten een gelijke stand op het scorebord staat, wordt het dan verlengen of direct strafschoppen nemen? De uitkomst: strafschoppen. Het bleek een voorbode te zijn geweest, want na 90 minuten was het 2-2 en diende de beslissing te komen vanaf de strafschopstip. De Nijmegenaren namen uiteindelijk, in een bloedstollende serie, ‘de pingels’ het best: 6-7. Daarmee eindigde het bekeravontuur voor de zich dapper verwerende thuisclub. 

Dick Martens

Toch leek het er aanvankelijk niet op, dat de bekerstrijd een nog zo’n spannend slot zou krijgen. Voor rust had de formatie van trainer Martin Mol heel veel moeite met het door zijn collega-trainer uitgedachte 3-5-2-systeem. De ongenaakbare koploper van de zondag 3e Klasse C, vier wedstrijden gespeeld en 12 punten, leek een gemakkelijke ‘Wageningse middag’ tegemoet te gaan. De ruststand van 0-2 (tweemaal Yacin Benhadi) leek al beslissend te zijn. ,,Maar in de rust hebben we de boel omgezet en met het bord erbij, nog eens duidelijk gemaakt hoe je je tegen een dergelijk systeem moet wapenen”, verklaarde Mol de reden dat het zijn team na rust een stuk beter verging. ,,Het was mooi om te zien hoe de ploeg dat ook oppakte.” Het geloof was weer terug en vol passie en strijd werd Quick, dat ook wel een ‘tandje terug schakelde’, bestreden. Dat leidde na een klein uur spelen tot de aansluitingstreffer van Bjorn van den Brink en in de 85e minuut tot de dik verdiende gelijkmaker van Jasper Slenters.

De beslissing moest dus komen vanaf de strafschopstip. Het werd een bloedstollende serie en mocht er een filmpje van zijn gemaakt dan zou dat voor elke voetbaltrainer als lichtend voorbeeld kunnen dienen. Het waren stuk voor stuk ‘pareltjes’ en onhoudbaar voor beide zich hevig strekkende keepers. Maar bij een strafschoppenserie is ook één ding zeker, er moet uiteindelijk een winnaar en dan natuurlijk ook een verliezer komen. De winnaars werden de Nijmegenaren, omdat ONA-jongeling Luuk Hoogveld, normaal spelend in de Onder 19, zijn strafschop naast het Quick-doel zag vliegen. Terwijl de uitbundig hossende kluwen Quick-spelers steeds groter werd, waren het Hoogvelds teamgenoten die, samen met de technische staf, troostende woorden spraken en hem omarmden. ,,Zuur voor hem natuurlijk”, aldus Mol na afloop. ,,Hij speelde als invaller een prima tweede helft en neemt bij die strafschoppenserie toch zijn verantwoording. Dat is grote klasse. Evenals ons spel na rust, wij herstelden ons prima, boden Quick hevige weerstand en dan hoop je na die 2-2 dat ook die 3-2 in de slotfase nog valt. Maar ook bij de strafschoppenserie had ik nog een goed gevoel, het is en blijft dan een loterij, maar die kan je dan zelf ook winnen. Doe je dat, dan stap je toch niet geheel onverdiend de volgende bekerronde binnen. Dat mocht helaas niet zo zijn, Quick was wat gelukkiger.”