Bij Manege zonder Drempels

WAGENINGEN Hier begon de Manege zonder Drempels, waar mensen met een ernstige, meervoudige beperking, liggend in een huifbed op de ruggen van twee paarden, volop genieten van plezier, ontspanning en beweging. Voor uitbreiding was geen ruimte in Wageningen.

In de jaren tachtig zette melkboer Johan Roelofsen de eerste stap op weg naar wat nu blijkt een succesvolle formule te zijn, waar veel mensen intens van genieten. Johan was melkboer in Wageningen, die met zijn handel langs de deuren ging. Hij begon er een kleine manege voor kinderen. Toen een buurmeisje met een beperking ook zo graag wilde rijden bedacht Johan een constructie, een aangepast bed, waarop zij kon liggen en ook kon genieten van de paarden. Hij zag haar glimlach, de ontspanning en was meteen verkocht. Hij wilde meer mensen dit plezier bieden. Zo is het huifbed ontstaan waarmee de schouders en de heupen, eigenlijk het hele lijf, liggend op de billen van het paard, volop bewogen worden. Esther Lucassen is bedrijfsleider van Manege zonder Drempels. Ze vertelt: “Kinderen met een spasme zie je zich ontspannen! Dat is prachtig om te zien! We rijden hier rondjes met mensen van acht tot boven de tachtig jaar, die je allemaal zachter en ontspannener ziet worden. Het doet iets met een mens. Het effect is een betere doorbloeding van het lichaam, de darmen worden goed geactiveerd en slijm komt los uit de longen. Belangrijk voor mensen, die normaal nauwelijks bewegen. Deze intense ontspanning blijkt een aantal dagen door te werken”. De Manege zonder Drempels is gevestigd aan de Bovenbuurtweg in Bennekom. Johan Roelofsen was zó gemotiveerd, dat het hem zijn melkhandel kostte. Mensen lachten hem soms uit, totdat een Wageningse hoogleraar, professor Kooy, de waarde inzag van wat Roelofsen deed. Om hem te helpen zijn ideaal te realiseren richtte een aantal mensen de Stichting Manege zonder Drempels op. Het lukte niet om een goede locatie in Wageningen te vinden. Esther Lucassen: “Wageningen kon niets bieden. Toen is er met Ede gepraat en daar kon de stichting een boerderij aan de Bovenbuurtweg in Bennekom kopen”. Na verbouwingen en het overwinnen van financiële uitdagingen opende de manege met Johan Roelofsen eind 1986 haar deuren. Hij kon zijn levenswerk nu uitbreiden op een mooie plek. In 1989 werd bij de manege een aangepast groepsappartement geopend. De vraag was zo groot dat er in 1994 een tweede groepsappartement bij kwam. Johan verhuisde in 2006 naar zijn oude huis in Wageningen, naar de plek waar hij ooit begon. Hij overleed in 2011. Zijn levenswerk wordt daarna voortgezet met een groeiende groep medewerkers en vrijwilligers. Esther Lucassen: “We zijn er ook voor de ouders en verzorgers, die mee zijn. Er ontstaat steeds weer een sterke band met hen. Ouders weten hoe het is om een gehandicapt kind te hebben. Het mag en kan allemaal hier. Iedereen is hier welkom”. Ook aan gezinsleden zonder beperking is gedacht. Er zijn spelletjes, bolderkarren, fietsen, skelters en andere speelattributen. Wil je donateur worden? Kijk dan op www.manege-zonder-drempels.nl.