WMHC Dames 1 staat nadrukkelijk op de hockeykaart

Geen Gold Cup, maar wel heel veel waardering en sympathie

Door Dick Martens

WAGENINGEN Het bekertoernooi, de strijd om de Gold Cup, was voor WMHC Dames 1 één groot avontuur. Het leidde zelfs tot een fantastische apotheose, namelijk de finale in eigen huis tegen Hoofdklasser Bloemendaal. Het sterren ensemble van trainer Renée Nonnekes kon helaas niet de spreekwoordelijke kers op de taart, het winnen van die grote ‘goud glimmende’ bokaal, bewerkstelligen, maar de dames konden wel rekenen op hel veel bewondering, sympathie en heel, heel veel waardering. Uiteindelijk moest de thuisclub na een 0-0 ruststand, de eer met een 3-1 zege aan de Bloemendaalse hoofdklasser laten. Even moest die teleurstelling worden weggeslikt, maar vervolgens was het feest en ook ‘het slaapfeest’ er niet minder om.

STEUNBETUIGINGEN De route naar de uiteindelijke finale leidde onder andere langs gerenommeerde clubs zoals Kampong (dat weliswaar met een B-formatie speelde), Hurley en Nijmegen uitgeschakeld. Het betekende niet alleen een finaleplaats, maar ook dat er voor het eerst in de bekerhistorie een club uit de overgangsklasse, het derde niveau van Nederland, de finale van de Gold Cup bereikte. Tot heel veel nervositeit leidde dat bij de nuchtere Nonnekes en haar selectie vooralsnog niet. ,,De voorbereiding op die finale was niet veel anders dan anders”, legde ze uit. ,,Natuurlijk geeft het wel wat extra spanning, ook bij de club in zijn algemeen, maar verder hadden we er vooral heel veel zin in. En kansloos ben je nooit.” In de voorbespreking kon Nonnekes wel een aantal bijzondere steunbetuigingen aan haar speelsters laten zien. ,, International Xan de Waard, Imme van der Hoek en Gabrielle Mosch hadden een videoboodschap voor de meiden. Dat was hartstikke leuk natuurlijk.” De Waard, speelt inmiddels alweer jarenlang bij SCHC uit Bilthoven, Van der Hoek speelt ook al lang voor topclub Den Bosch en Mosch komt uit voor Amsterdam, maar alle drie begonnen zij hun hockeycarrière bij WMHC.

1000 BEZOEKERS De wedstrijd, bezocht door ruim 1000 aanhangers was er binnen- en zeker ook buiten de lijnen een van spanning, heel veel spanning. Bij rust was het, met wat kansjes over en weer nog altijd 0-0. Die stand was vooral mooi voor Wageningen keepster Suzan Jonk. Volgens afspraak stond het 17-jarig keeperstalent ook in de bekerfinale de eerste helft onder de lat. ,,Dus ik wist, dat ik ging spelen en Cynthia (Hardeman, DM) na rust. Het was echt geweldig en ook dat ik ‘de nul’ heb gehouden in een dergelijke topwedstrijd. Voor mij zijn dergelijke wedstrijden natuurlijk nieuw, maar wel heel tof, dat ik hier mag staan. Maar vooral voor de club is dit geweldig, voor de uitstraling en je ziet vanavond wat het voor al die mensen betekent. Geweldig om daar onderdeel van te mogen zijn.”

STUNT Na rust ging WMHC nog nadrukkelijker op jacht naar ’de stunt’, maar de beloning bleef uit. De kans op de voorsprong was er wel, maar Iris Memelink slaagde er in twee pogingen niet in om de Bloemendaal keepster te verschalken. Verschalkt werd uiteindelijk WMHC-keepster Hardeman wel. Na twee Bloemendaalse treffers was het WMHC-aanvoerder Aina Holtrop die nog wel de aansluitingstreffer tegen de plank sloeg, maar in de slotfase, toen Hardeman het veld had verlaten voor een extra veldspeelster sloegen de gasten genadeloos toe en werd de eindstand op 1-3 bepaald.

MOOIE POT Even was er de teleurstelling op de Wageningse gezichten, maar na de team huddle en de bemoedigende woorden van trainer Nonnekes, kwam het besef dat er toch wel een unieke prestatie was geleverd. Die werd ook nog eens bevestigd door de tegenstander en de bondsofficials die even later de Gold Cup uitreikte aan de verdiende winnaars uit Bloemendaal. ,,We hebben echt een mooie pot neergezet”, analyseerde Nonnekes na de huldiging. ,,We hebben het Bloemendaal niet cadeau gegeven, aan het einde nog in een alles of niets poging nog wat proberen te forceren, maar helaas werden we daarin niet beloond. Maar ik ben supertrots op die meiden en we hebben getoond wat Wageningen waard is, we staan weer nadrukkelijker op de hockeykaart. Dat is mooi, voor ons, maar zeker ook voor de hele club.” In dergelijke bewoordingen sprak ook aanvoerder Aina Holtrop zicht uit. ,,Het was in één woord geweldig. Natuurlijk had ik hier liever met die grote Cup in mijn handen gestaan, maar we kunnen onszelf niets verwijten. We hebben er alles aan gedaan. Nu is het tijd voor een feestje, een lang feestje, dat gevolgd wordt door een slaapfeestje, want we blijven vannacht op de club.” Bij ‘de club’ was men ook tevreden, met de steun van de supporters, de inzet van de vele vrijwilligers en met de samenwerking met de gemeente Wageningen, die de totstandkoming van het evenement mede mogelijk maakte.