SKV verliest door eigen goal en een zondagsschot op zaterdag: 1-2

Nog geen sprake van ‘het Jan Vermeer effect’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Het is dit seizoen niet het seizoen van SKV. De Zoombespelers bungelen onderaan in de 4e Klasse A, waardoor het degradatiespook de ploeg meer in zijn greep krijgt. Ook het feit, dat het op de trainersbank een komen en gaan van oefenmeesters is, is dan niet bevorderlijk voor de stabiliteit binnen de ploeg en de club. Maar daar lijkt door de aanstelling van clubman, good old Jan Vermeer, verandering in te komen. De rust lijkt in- en om de selectie weer wat te zijn teruggekeerd. Toch was er door de 2-1 nederlaag die ‘zijn’ ploeg in eigen huis tegen Oranje Blauw leed nog geen sprake van ‘het Jan Vermeer effect’.

OBSERVEREN, NOTEREN EN OVERLEGGEN Vermeer (57) is voor SKV geen onbekende, hij was gedurende 9 seizoenen een gewaardeerd en succesvol jeugdtrainer, die bij alle leeftijdscategorieën al eens aan het roer stond. En toen onlangs ‘zijn oude liefde’ weer bij hem aanklopte omdat er een tijdelijke oplossing moest komen nadat hoofdtrainer Alex van Hunen te kennen had gegeven niet langer de trainersfunctie te willen bekleden zwichtte hij alsnog. Na Van Hunens vertrek nam Ralph Brugman de functie tijdelijk waar, maar omdat hij niet over de juiste trainerspapieren beschikt moest er een andere oplossing komen, die kwam er dus in de persoon van Vermeer. Zijn debuut werd een wedstrijd van observeren, noteren en overleggen met zijn assistenten Ralph Brugman en Ruben Klingenberg. Het trainerstrio zag hun ploeg voor rust door Lennart van de Peppel op voorsprong komen maar zij zagen ook, dat er weliswaar hard werd gewerkt, maar nog het nodige aan het spel mankeerde. ,,Toch was ik niet  ontevreden”, analyseerde Vermeer de eerste 45 minuten. ,,Bij vlagen was het goed en kregen we kansen op meer doelpunten.”

HANDHAVEN Hij observeerde zijn ploeg vanuit een bijzondere positie. Terwijl de wisselspelers de dug out bezetten en zijn assistenten op een stoel in een pupillendoeltje zaten leunde ‘de interim’ ontspannen tegen een van de doelpalen met zijn aantekeningenboek binnen handbereik. Het verbale coachgedeelte kwam voornamelijk van zijn assistenten. De enige keer, dat hij zich wat nadrukkelijker liet horen was na een in zijn ogen dubieuze beslissing van scheidsrechter Cor Peitsman, maar al snel waren de voormalig spits van de Graafschap en hij weer vrienden. Ook in de rumoerige slotfase waren de beide routiniers de uiteindelijke vredestichters. Op dat moment keek zijn ploeg tegen een 1-2 achterstand aan, een uitslag die ook na 90 minuten de eindstand zou worden. ,,Door een eigen doelpunt vanaf de zijkant van het veld en een zondagsschot op zaterdag verlies je deze wedstrijd. Dat is wel zuur.” Vermeer keek terug op een hectische week. ,,Een week van namen en kwaliteiten van spelers leren kennen, daar lag de nadruk op.” Helemaal als een verrassing kwam het SKV-telefoontje niet. ,,Ze hebben al eens eerder aan mij lopen trekken. SKV zit toch in mijn hart en daarom heb ik dit keer wel ja gezegd. Vervolgens heb ik veel met de jongens gepraat, ze vertrouwen gegeven en mijn visie kenbaar gemaakt. Zaak is nu, dat we ons gaan handhaven, dat is het belangrijkst.”