‘De toeristische historie van Wageningen’

WAGENINGEN De Historische Vereniging Oud-Wageningen (HVOW) is dit jaar begonnen met nieuwe, korte lezingen, die bezoekers heldere informatie verschaffen over de geschiedenis van hun eigen stad: ‘Wageningen Ontrafeld’. Ken je geschiedenis, en je weet wie je bent...

Door Jan Boer

De lezingen zijn gratis te volgen in De Casteelse Poort (www.oudwageningen.nl/lezingen). Karin van de Hoef-Reijnders van HVOW is verantwoordelijk voor de lezingen: “We willen op een heldere manier over de Wageningse geschiedenis vertellen. Na afloop wordt er nagepraat. We laten zien hoe rijk en mooi die geschiedenis wel is. Het is bedoeld voor iedereen die geïnteresseerd is in het verleden van de stad. Zo’n korte lezing is elke tweede maandag van de even maand (nu nog 10 augustus, 12 oktober, 14 december). Het begint om 20.00 uir.”. Zo verzorgde oud-journalist en HVOW-medewerker Eric Wijnacker onlangs een lezing over de ‘Hollandsche Rivièra’, over Wageningen als toeristische trekpleister in de vooroorlogse geschiedenis.
De geboren en getogen Wageninger vertelde: “Tussen Grebbeberg en Wageningse Berg was het indertijd goed toeven. Men ging toen niet ver van huis, want bus en auto waren er nog niet. In 1931 werd er al melding gemaakt van ‘De Hollandsche Rivièra’. Het mooiste voorbeeld van het vooroorlogse toerisme trof ik ooit, toen ik nog bij de Veluwepost werkte, aan in het gemeentearchief. Daar lag een aandoenlijke brochure van de Wageningsche VVV, waarin Wageningen met klaroengeschal een nieuwe slogan kreeg die ik nog altijd veel mooier vind dan dat weinig beklijvende en afgekloven City of Life Sciences: Wageningen, de Hollandsche Rivièra.
In die brochure De Hollandsche Rivièra werd in lyrische bewoordingen geschreven over ‘den zilv’ren glinst’renden rivier den Rijn, die langs de duizelingwekkende hoogtes van den steilen Wageningsche Berg stroomde’. In een stad waar ‘talrijke logementen en neeringdoenden’ een reiziger met open armen zouden ontvangen. En ze serveerden nóg een troef uit: in Wageningen was het altijd net iets warmer dan in de rest van Nederland. Dat prettige klimaat was te danken aan de unieke ligging langs het water, een stad ‘zoo beschut geleegen tusschen den uitloopers van het Veluwschen Massief en den Utrechtschen Heuvelrug’.
Onderzoek van Wageningen Universiteit leerde dat de claim dat het in Wageningen net iets warmer is dan in de rest van Nederland nog klopt ook, dankzij de beschutte ligging tussen Grebbe- en Wageningse Berg!” Wijnacker sprak over de 17e eeuwse schilders, waaronder Rembrandt, die hier geweest zijn: “Die schilders kwamen hier, want Grebbe- en Wageningse Berg waren natuurlijk bijzonder voor die tijd. Wageningen kende voor de oorlog een groot aantal hotels. Dat waren namen als onder meer De Wereld, Nol in ‘t Bosch, Belvedere, Lexkesveer, Wentholt, Oranjehotel”. Ook noemde hij Maarten van Rossem, die nog altijd lyrisch is over deze omgeving.