Over Wageningse rupsen...

‘Wij doen eerst gif op ons eten en eten het dan op...’

Door Jan Boer

WAGENINGEN Marcel Dicke is emeritus hoogleraar entomologie. Zijn specialiteit: insecten. Deze beestjes hebben geen geheimen voor hem. In Wageningen wonen miljarden van deze insecten. Wat weten wij er nou eigenlijk van en hoe gaan we er verstandig mee om?

Dicke stelt: “Weet je dat wij de enige diersoort zijn, die eerst gif op zijn eten doet en het daarna opeet? Hoe dom wil je het hebben!” Dan stelt hij de vraag: “Waarom wordt niet elke rups in je tuin een vlinder? Dat komt door een ander insect, de sluipwesp, een piepklein wespje. Een sluipwesp van enkele millimeters houdt rupsen in toom door eitjes in die rups te leggen. De natuur is eigenlijk in evenwicht zonder dat één soort de rest wegdrukt. Dat wegdrukken doen wij mensen wél, want veel mensen denken dat we boven de natuur staan. Natuurlijk zijn wij onderdeel van de natuur, ook wij zijn dieren. Ach, komt er een virus dat ons weet aan te pakken, dan heb je een doffe ellende.

Wij mensen zijn onaantastbaar geworden voor grote dieren als leeuwen en tijgers, maar voor virussen en bacteriën zijn we dat dus helemaal niet!”, aldus Marcel Dicke. Hij zou blij zijn als iedereen in zijn Wageningse tuin rekening houdt met de balans van de natuur. “Als je daar een rups tegenkomt, doe hem eens in een potje met wat blaadjes van de plant waarop je hem vond en met voldoende ventilatie en kijk ernaar. Hé, dan zie je soms sluipwespjes uit die rups komen! Nooit geweten, nooit gezien misschien! Een sluipwesp ontwikkelt zich in een rups, hij kan niet anders, hij heeft die rups nodig om te overleven. Er zijn veel soorten sluipwespen, allemaal specialisten die meestal in maar één soort insect leven! Maar ja, met insecticiden wordt veel kapot gespoten. We moeten écht van de pesticiden af, daar moeten we vol op inzetten!” vindt hij. Hij vertelt, dat je in de natuur helemaal geen plagen hebt: “Als je met dit soort beestjes werkt breng je de balans terug. De wetenschap is er, de mogelijkheden zijn er, maar het is hoe wij erover praten”.
Hij vindt dat de gangbare manier van voedsel produceren gebaseerd moet zijn op hoe de natuur plagen onder de duim houdt. “Dat is de traditionele manier, maar wij zijn verslaafd aan pesticiden waardoor onze natuur eraan gaat en we onze gezondheid op het spel zetten! Mooie bermen met bloemen worden opeens weggemaaid door de gemeente. Dat is zonde! Dat is niet nodig! Laat staan, laat groeien, want nu breek je een ontwikkeling van insecten af, insecten die je hard nodig hebt gaan kapot en kunnen zich niet verder ontwikkelen naar een volwassen stadium. Je haalt er alle leven weg! Laat groeien, laat het met rust! In de vrije natuur gebeurt dit ook én.. de gemeente bespaart veel geld en het ziet er aardig uit! Ach, waarom willen wij de openbare ruimte toch altijd inrichten als een huiskamer..?” Een tip: “Koop je bloemen? Dan graag onbespoten, biologisch!”