‘Deze opkomst zegt genoeg!’

WAGENINGEN Het geduld van een grote groep Wageningse ouderen wordt danig op de proef gesteld. Zoveel werd duidelijk tijdens een bijeenkomst in de foyer van theater Junushoff. De opkomst was groot, het ongeduld voelbaar.  

Het ging hier alweer -nog steeds- over het wonen van senioren in de stad. De Werkgroep Wonen voor Ouderen (onderdeel van Platform Wageningse Ouderen) probeerde met deze bijeenkomst helderheid te verschaffen bij ouderen, die in de stad graag kleiner, maar wel comfortabel willen wonen. Er is aantoonbaar behoefte aan het inleveren van een (te) groot huis voor een kleinere, bij voorkeur gelijkvloerse, woning. Daar wringt de schoen. Otto Vleeming, gemeenteraadslid van de PvdA, keek het aan: “Je merkt hier de onvrede bij de mensen, dat het allemaal zo moeilijk gaat. Ik denk niet dat het terecht is om dit de gemeente of de Woningstichting aan te rekenen. Deze twee instanties doen erg hun best. Het duurt blijkbaar allemaal te lang. De babyboomers…, Nederland vergrijst, dat heeft men in Den Haag al tientallen jaren aan kunnen zien komen, daar had naar gehandeld moeten worden. Woningstichting en gemeente doen hun best”. Wethouder Marije Eleveld zei: “Deze grote opkomst zegt genoeg! Het leeft enorm, maar wij kunnen niet toveren! Tot 2030 komen er drieduizend woningen bij, verder zijn er weinig mogelijkheden voor uitbreiding. De gemeente heeft geen eigen grond, daar zijn wij afhankelijk van andere partijen. Alle nieuwbouw richten we nu op starters en ouderen”. Op Duivendaal, Costerweg en de Dreyen komt wat ruimte voor nieuwbouw voor senioren. Wethouder Guido van Vulpen stipte een heikel punt aan: “In de toekomst zijn er steeds minder mensen, die zorg kunnen leveren, een probleem in een ouder wordende samenleving, daar moeten we met elkaar goed naar kijken bij het creëren van geschikte woonvormen. Geen papieren samenleving, maar aan de slag!” Wethouder Marije Eleveld legde uit, dat de gemeente nieuwbouw en verbouw in principe toe wil wijzen aan starters en senioren, niet aan studenten. Men wil meer aan het stuur zitten, waar de gemeente nu nog vaak afhankelijk is van derden. In de vergrijzende samenleving wordt de behoefte groter aan andere, vooral sociale woonvormen, aan vitale wijken en buurten, waar men elkaar kan ondersteunen als het nodig is. Ouderdom komt met gebreken, de eenzaamheid in de samenleving wordt groter. Men is zich ervan bewust, dat woonvormen voor ouderen het hoofd moeten bieden aan deze zaken. Eén van de aanwezigen stelde: “Er wordt veel gepraat, veel nagedacht. Nu is het tijd voor actie. Ik wil weten wat de gemeente gaat doen! Wat is er nú mogelijk?” Er blijkt behoefte te zijn om zich als senioren te organiseren om mee te denken in de ontwikkelingen. Velen willen graag wonen in een bekende omgeving, een eigen plekje en dat het liefst in het centrum, waar woonvormen zijn waar zorg dichtbij is als daar behoefte aan is.