Spanning, sensatie en nostalgie: Terugblik op het 49e Wagenings Schoolvoetbal Toernooi

WAGENINGEN Op Sportpark De Zoom en onder auspiciën van WVV Wageningen en dat al voor de 49e (!) keer, vonden vorige week de finales plaats van het jaarlijkse ‘Wagenings schoolvoetbal toernooi’. Het werd een avondvullend programma vol spanning en sensatie, maar vooral met heel veel plezier, af en toe ‘een traantje’ en met ook nog een vleugje nostalgie.

Door Dick Martens

Nog voor er ook maar een bal was getrapt meldde Teun zich al bij de EHBO. Hij was op weg naar de Zoom van zijn fiets geduikeld, met een bloedende hoofdwond als resultaat. De wond was, hoewel toch wel pijnlijk, niet eens zijn grootste probleem. ,,Nu kan ik de finales niet meer meedoen”. snikte de ongelukkige Teun. Stijn van de Nijenoord school had een ander ‘probleem’. Voor hij zijn eerste bal kon trappen moest hij eerst nog een immense puntzak met frites en een broodje kroket naar binnen werken. ,,Ik had nog niet gegeten”. Dat lukte wonderwel en snel. Zijn spel leed er overigens niet onder, hij kwam zelfs nog tot scoren.

Het vleugje nostalgie kwam van Fred Noordhuis, supervrijwilliger bij WVV Wageningen, die het toernooi 35 jaar lang in goede banen leidde, maar inmiddels het stokje had overgedragen aan Gert-Jan Kat. Maar helemaal afscheid nemen van ‘zijn’ toernooi kan hij nog niet. ,,Nee, ik vind het nog hartstikke leuk om hier te zijn. Ik beperk mijn bijdrage nu tot het fluiten van wedstrijdjes en zolang mijn gezondheid het toelaat wil ik zeker die 50e keer ook nog gaan meemaken.” De woorden van Fred ontlokken bij Wageningen-voorzitter Nico Kneepkens, die de voorzittershamer deze avond ook verruilde voor de scheidsrechters fluit een bewonderende glimlach. ,,Een geweldige vent die Fred. Dit toernooi is zijn alles. Mooi, dat hij op deze manier toch nog betrokken blijft.” Ondertussen zijn de finalepartijen in volle gang en kan het massaal opgekomen publiek genieten van mooie en vooral ook spannende wedstrijden. Technische hoogstandjes, fraaie doelpunten, emoties, vooral buiten de lijnen, maar soms ook daarbinnen. Zoals bij een wedstrijd van de Piekschool waar een 2-0 voorsprong als sneeuw voor de zon, die overigens uitbundig scheen, verdween. De einduitslag: 2-7 (!). Keeper Tycho moest dat allemaal ‘even’ verwerken, maar knapte zienderogen weer op. Waarschijnlijk had zijn opa hem iets moois in het vooruitzicht gesteld. Maar ook ‘het Piekschool-winkeltje’ uitgestald op een picknicktafel voor de kantine deed wonderen. ‘De keuze was er reuze’. Van chips, tot snickers en marsen, maar er waren ook wortels, druiven en ‘gezond water’. ‘Jullie mogen alles pakken, maar op is op”, riep de ‘winkelmanager’. Zo werd het voor heel veel Wageningse scholieren weer een mooie, sportieve en onvergetelijke dag. ,,Op naar de 50e”, keek voorzitter Kneepkens alvast vooruit. ,,Wij gaan er ook dan weer alles aan doen om die jubileumeditie te laten slagen.”

De grote winnaars van deze editie waren: De Nijenoordschool groep 7/8, zowel bij de jongens als de meiden, en de H.J. Piekschool bij de jongens groep 5/6.