Ondanks nederlaag overheerst trots bij rugbyvrouwen RC Wageningen

‘De bal vangen en dan gaan!’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Het was zondagmiddag ijzig koud op Sportpark De Zoom, maar dat weerhield het eerste damesteam van RC Wageningen er niet van om na een gedegen warming up energiek te beginnen aan de tweede seizoenshelft van de competitie. Dat doet de ploeg van trainer Steven Schreuder in de 1e Klasse, waarin ze op jacht gaan naar de vaderlandse rugbytop, de Ereklasse. Hoewel het eerste duel tegen het bezoekende CL Tets nipt met 34-41 verloren ging, overheerste na het laatste fluitsignaal bij speelsters en trainer de trots. Over het vertoonde spel, de spelopvatting en de strijdlust. Daar kreeg zelfs de fanatiek meelevende Wageningse aanhang het warm van.

OPPEPPERS Tijdens de warming up spatte de energie er bij de Wageningse vrouwen al vanaf. Op wedstrijdniveau werden er aanvallen geoefend en geoptimaliseerd en gingen de dames fanatiek ‘in de scrum’. Een mix van Engelse en Nederlandse kreten: ‘Fix it’, ‘Play a quick ball’, ‘Laat weten waar je bent’, schalden over De Zoom. Ook vlak voor de wedstrijd werden die ‘oppeppers’ nog eens dunnetjes over gedaan. Toch was het de misschien wel simpelste aanwijzing van coach Schreuder waarmee hij zijn speelsters uiteindelijk het veld instuurde: ‘Die bal vangen en dan gaan!’. Die opdracht sneed niet alleen hout, maar was bij de dames in het hoofd blijven zitten. Vooral in de eerste helft viel dat op. Veel onderscheppingen, lees: vangballen, leidden snelle aanvallen in. Opvallend daarbij was, dat die snelheid met name door de onder rugnummer 9 spelende Arianne ‘Ari’ van de Kieft tentoon gespreid werd. Na afloop zou ze ‘onthullen’ waar hem dat mede door kwam. 

NIEUWE SCHOENEN Vanaf het eerste fluitsignaal werd er hard gestreden, dat leidde al snel tot een blessure bij een van de Tets-speelsters. Er werd om de EHBO-vertegenwoordigers geroepen, omdat de speelster na een tackle ‘op handen en knieën’ bleef zitten. Maar al snel bleek, dat ze haar contactlens was verloren. Gelukkig bleken de EHBO’ers niet alleen over medische vaardigheden te beschikken, maar ook over goede ogen. Wonderwel en supersnel werd de lens gevonden en kon de wedstrijd worden hervat. Daarin toonde de thuisclub zich voor rust de sterkste: 17-12. De warme thee kwam niet alleen voor de speelsters, maar ook voor de kleumende toeschouwers, als geroepen. Ondertussen pepten de speelsters elkaar, richting de tweede helft, nu veelal in het Engels weer op: ‘Keep fighting, work hard and keep yourself warm’, was het devies. Hoewel er keihard was gewerkt glipte de winst de Wageningse dames in de slotfase toch nog uit handen. ,,Jammer”, vond ook ‘Ari’, die al ruim vijf jaar geniet van ‘de leukste sport die er is’. ,,We waren dichtbij de winst. Maar desondanks hebben we goed gespeeld. Als vanouds, binnen de lijnen lekker agressief, maar straks tijdens de derde helft ben je weer vrienden en doe je met elkaar een biertje.” Ook onthuld ze het geheim van haar snelheid. ,,Ik loop makkelijk, maar ook speelde ik vanmiddag op mijn nieuwe schoenen. Ze zijn niet alleen snel qua kleur (fel geel, DM) maar ze lopen ook heerlijk.”