ONA ‘53 in extremis nog naast Veenendaal

Jongeling Juriaan van der Wal en good old Mike Jansen stelen de show

Door Dick Martens

VEENENDAAL ,,Ik was even naar de Jumbo, dat kon wel met die 2-0 voorsprong. En ik kom terug staat er een 2-2 einduitslag op het scorebord.” Verbazing alom bij een vv Veenendaal-supporter en alleszins te begrijpen. Want buiten de beginfase en een fase na rust was ‘zijn’ club in het duel met ONA’53 heer en meester en was het aan de pas 17-jarige ONA-doelman Juriaan van der Wal te danken, dat het vlak voor tijd ‘maar’ 2-0 stond. Een nederlaag leek echter niet te voorkomen, maar een ‘alles of niets’ slotoffensief, met vrije verdediger Mike Jansen als vierde spits, leverde de gasten toch nog een punt op. Met dank aan ‘good old Mike’ die beide treffers voor zijn rekening nam.

Toch kwam ONA flitsend uit de startblokken en opende linkerspits Tom Ooms binnen 10 minuten de score, maar de treffer werd wegens vermeend buitenspel geannuleerd. ,,Dat was natuurlijk een mooie opsteker geweest”, blikt ONA-trainer Martin Mol, die door blessures niet kon beschikken over de basiskrachten Dennis van den Berg, Fabian Mösle, Niek van Ginkel en Bjorn van den Brink, terug. ,,We zitten in een fase waarin we het even helemaal kwijt zijn. Dan klamp je je vast aan elk positief punt. Dat zou die 0-1 er zeker een van geweest zijn.” Toch was dat de uiteindelijke 2-2 einduitslag ook wel, want dat de Wageningers nog een punt mee naar huis zouden nemen daar hadden vriend en zeker vijand nog allerminst op gerekend. Die 1-0 ruststand gaf de verhoudingen in de eerste helft allerminst weer. Dat was ook duidelijk aan Mols lichaamstaal af te lezen. Hij benutte de blessure- en drinkpauze onderbrekingen ten volle om zijn ploeg bij te sturen, maar vooralsnog zonder resultaat. ,,Wat mij het meest stoorde was dat wij de intentie misten om elkaars fouten te herstellen, koste wat kost voor een resultaat te gaan. Daar heb ik in de rust nog eens op gehamerd.” 

Dat leek in het tweede bedrijf zijn vruchten af te werpen. Er kwamen wat kansjes en ook was de intensiteit hoger. Maar juist in de fase, dat dat tot een ommekeer zou kunnen leiden sloegen de gastheren genadeloos toe (2-0) en was het vervolgens aan de koelbloedigheid van de jongeling in het ONA-doel te danken dat de schade beperkt bleef. ,,En dan is het in de slotfase alles of niets en gelukkig werd het voor ons alles en sleepten we dat niet meer verwachtte punt toch nog uit het vuur. Met dank aan Mike die zijn aanvallende rol perfect invulde.” Daar was de tweede ‘Man of the Match’ meer dan blij mee. ,,Eerlijk gezegd had ook ik niet meer verwacht, dat we hier nog met een punt weg zouden gaan. Het was een beetje ‘op goed geluk’ en gelukkig viel die bal twee keer goed op mijn hoofd.” Met nog drie wedstrijden te gaan lijkt de tweede plaats die ONA nu inneemt wel verzekerd. Die positie betekent dat er via de nacompetitie nog promotie naar de 2e Klasse kan worden afgedwongen. ,,Op 9 mei, thuis tegen Candia’66, moeten we dan aan die onzekerheid een einde maken. Ik hoop dat er dan weer wat meer jongens fit zijn, want die heb je in die beslissende fase zeker nodig.”