WMHC MA1 presteert ‘Top’

Meiden willen ‘hun Jos’ mooi afscheid geven

WAGENINGEN De meiden MA1 van WMHC beleven een topseizoen en maken nog kans om via de play-offs het Nederlands kampioenschap te gaan veroveren. Makkelijk zal het niet worden, maar mede na het gelijkspel (0-0) tegen topfavoriet Rotterdam en het duel met medeconcurrent Kampong nog voor de boeg staan de sterren nog gunstig voor de Wageningse talenten. Natuurlijk zal voor ‘de meiden’ het kampioenschap of de promotie de kers op de taart van nu al een topseizoen zijn, maar zij willen dat ook als afscheidscadeau voor hun coach Jos Nonnekens. De inmiddels 70-jarige ‘hockeyprofessor’ is bezig aan zijn laatste seizoen als coach. ,,Natuurlijk willen we dat voor Jos”, klinkt het in koor. ,,Dat verdient hij. Hij is echt een topper.” Nonnekens traint en begeleid het team al vanaf de D-pupillen en het zou de kroon op zijn werk zijn als hij zijn coachjas met een titel of een promotie aan die zo bekende wilgen zou kunnen hangen.”

,Ik vond het een lastige wedstrijd”, analyseerde Nonnekens ‘de brilstand’ tegen titelfavoriet Rotterdam. ,,Op zich was een gelijkspel misschien ook wel de verhouding, maar als je naar de betere kansen en het aantal strafcorners kijkt, dan hadden wij er toch wel wat meer uit kunnen halen. We verdedigden clean, kregen daardoor ook geen corners tegen, maar dat vraagt wel alle energie en inzet. Ons probleem is daarbij ook nog, dat de groep wat smal is, mede omdat onze beide spitsen ook nog eens geblesseerd zijn. Je hebt daardoor te weinig scorend vermogen. Dat scheelt ook een slok op een borrel, maar het neemt niet weg, dat we dit seizoen geweldig presteren.”

Nonnekens heeft de knoop, dat hij gaat stoppen, inmiddels doorgehakt. ,,Ik ben 70 vind het nu mooi geweest. En dan is het natuurlijk super, dat ik met deze groep nog zo’n mooi jaar mag hebben. Een groep, die heel goed luistert, die heel graag wil, hard werkt. Ik hoef nooit bezig te zijn met inzet of energie want dat leveren ze altijd wel.” De coach is tijdens de wedstrijd nog heel gedreven, motiveert en complimenteert zijn meiden. ,,Dat is ook mijn passie en dat probeer ik ook over te brengen naar de meiden: ‘je moet passie voor je sport hebben’.” Dat straalt de groep ook tegen Rotterdam uit. Een groep die Nonnekens wil typeren als: ,,Heel hard werkend, talentvol, maar net niet brutaal genoeg. We hebben daarom soms moeite met de grote clubs, het gaat al wel steeds beter, maar het blijft wel ‘een dingetje’.” Toch moet die schroom ook volgende week overboord gezet worden, als er aangetreden moet worden tegen de volgende opponent in de race om promotie, Kampong. ,,Zij hebben vandaag verloren en staan nu precies gelijk met ons. Dus het wordt volgende week zaak daar een goed resultaat te halen. Lukt dat, dan kunnen we het die week erna, tegen KZ, hier in Wageningen afmaken. En Kampong moet ook nog naar Rotterdam, dus de vooruitzichten zijn wat dat betreft wel gunstig en zijn we dan ook in de play-offs absoluut niet kansloos. Op toernooien hebben we al laten zien, met die toppers mee te kunnen. En vandaag zag je dat tegen Rotterdam zeker ook.” 

Maar het afscheid nemen zal de gedreven coach niet onberoerd laten en toch ook wel een beetje pijn doen. ,,Absoluut, dit heb ik bijna mijn hele leven gedaan. En heel specifiek, afscheid nemen van deze groep.” Maar toch zegeviert het realisme. ,,Het is mooi geweest. Mijn vrouw gaat ook met pensioen en ik verheug mij nu al op september als we vier weken naar Italië gaan. Dat lukte ons normaal gesproken niet, om zo’n lange periode van huis te zijn. Praktisch elk weekend was gevuld met hockey. Dat was ook prima, dat had ik er ook voor over, maar op een gegeven moment is het prima. Eerst was het ‘papa-Jos’, die met zijn 16 dochters op stap ging en nu ben ik ‘Opa-Jos’’ met zijn 16 kleindochters. Nee, het is mooi geweest zo, maar ik hoop, zeker voor de meiden wel op een mooi afscheid. Zij verdienen dat.”