Veel bloemen, veel muziek....

WAGENINGEN Veel mensen kennen Kobus als bloemenman, als vader van Jan en als accordeonist. Als kind speelde hij al op zijn accordeon. Hij was toen vaak te vinden op het trapje voor het huis van zijn opa (de visboer aan de Buurtseweg). 

Hij groeide op in de liefdevolle omgeving van zijn opa Kobus en oma Teuntje. Kobus wist van aanpakken, hij was actief op diverse fronten. Zo was hij een periode groenteboer, boekbinder, uiteindelijk werd hij bloemist bij zijn vader Jan Elsenaar. Na zijn militaire diensttijd trouwde hij met zijn grote en enige liefde Rika Holleman. Samen met Rika deelde hij de passie voor de bloemen. Ze verkochten jarenlang bloemen op de markt en aan huis. Op zijn vijfentwintigste nam hij de zaak over van zijn vader, de zaak die hij jaren geleden overdeed aan zijn zoon Jan. Dochter Grada en zoon Jan kijken terug op hun vader Kobus. “Mijn vader was een fijn mens. Hij kende werkelijk iedereen en had voor iedereen een vriendelijk woord. Als klanten het niet breed hadden, het niet allemaal konden betalen, werden ze door mijn vader vaak gematst. Hij genoot ervan wanneer er familie op bezoek kwam. Pa was een geweldige opa”, aldus dochter Grada.

MUZIEK Het leven van haar vader stond niet alleen in het teken van bloemen, maar vooral ook van muziek. De accordeon is tot aan zijn dood een onafscheidelijke vriend van hem gebleven. “Ondanks het feit, dat hij geen noten kon lezen, speelde hij de sterren van de hemel, iets dat hij tot aan het einde van zijn leven is blijven doen. We zullen zijn muziek missen”, aldus zoon Jan. Een hoogtepunt in het leven van Kobus Elsenaar was het optreden in café de Korenbeurs, waar de Amsterdamse accordeon-grootheid Johnny Meijer speelde. Samen spelend met Kobus Elsenaar liet Meijer horen wat er voor moois uit een accordeon gehaald kon worden. “Mijn vader was heel muzikaal, hij heeft in ik-weet-niet-hoeveel bandjes gespeeld. Toen in de coronaperiode alles gesloten was wist mijn vader wel hoe hij toch de mensen een plezier kon doen. Hij deed het raam in de keuken open, zwaaide naar de mensen, pakte zijn accordeon en begon te spelen, tot groot plezier van de mensen! Ze mochten verzoekjes indienen, die hij dan vervolgens speelde. Hij zag altijd de zonnige kant”, zegt Jan. 

“Mijn vader was de rust zelve in huis, mijn moeder de spil waar alles om draaide. Toen mijn moeder stierf waren we bang dat het niet goed zou gaan met mijn vader. Maar er kwam een omslag. Hij pakte de draad weer op en opnieuw was het bij hem thuis elke dag een zoete inval. Hij had dat toch blijkbaar van mijn moeder overgenomen. Nee, eigenlijk was hij nooit alleen”, vertelt Grada. “Op hoge leeftijd heeft mijn vader nog geprobeerd om zich bezig te houden met sociale media. Hij heeft een eigen facebook-pagina. Hij was er niet handig mee, maar samen met de kleinkinderen kwam hij toch verder en deed hij ook mee op snapchat! Dat was lachen! Hij vond alles leuk. We waren gek met elkaar, ik zocht hem elke dag op. Ja, dan blijf je toch altijd kind. Hij bleef mij maar sturen op zijn manier en adviseren hoe ik het moest doen, dat was zijn zorg. Nee, boos worden zat er bij hem nooit in”, vertelt Jan. Kobus Elsenaar was naast al zijn andere accordeonwerk lange tijd de vaste begeleider van zangkoor Hoge Noot. Tijdens zijn uitvaart had het Wageningse koor zich opgesteld langs de Dahliastraat en werd er in de stromende regen ‘We’ll meet again’ als afscheid gezongen, met veel belangstellenden langs de kant.