Droomdebuut voor Giovanni van Zwam

‘Voor het eerst in de basis bij Vitesse en ook nog winnen’

WAGENINGEN Als je als ‘klein jochie’ met voetballen begint heb je vaak een droom. Je wilt voetballen in grote stadions, met topspelers en misschien kom je dan ooit wel eens in het Nederlands elftal. Bij menigeen blijft het bij dromen, maar soms komen dromen uit. Dat ondervond Wageninger Giovanni van Zwam zondagmiddag in stadion GelreDome in Arnhem. Daar maakte de 19-jarige jongeling, die van 2006 tot 2013 nog de kleuren van WAVV verdedigde, tegen Heracles zijn debuut in de basisformatie van Vitesse. Het werd een driedubbel succes. Van Zwam speelde de volle 90 minuten, er werd voor het eerst sinds lange tijd weer eens gewonnen en ‘de nul’ werd gehouden: 2-0.

door Dick Martens

KRAMP Het laatste fluitsignaal in een eindelijk weer wat opgeleefd GelreDome was voor van Zwam, die door zijn trainer Edward Sturing bij afwezigheid van de geschorste Dominik Oroz en Carlens Arcus als rechterverdediger was opgesteld, een bevrijding. ,,Ik vocht het laatste kwartier tegen de kramp. Die schoot eerst in mijn rechterer- en later ook nog in mijn linker kuit, maar ik wilde persé die 90 minuten volmaken en dat is gelukt.” 

ZELVERTROUWENVan Zwam hoorde op de donderdag voorafgaand aan het duel met Heracles, dat hij in ‘de basis’ mocht starten. ,,We hadden een tactische training waar in eerste instantie Mats (Egbring, DM) rechts in de verdediging stond, toen twijfelde ik een beetje. Maar vervolgens werd ik daar door de trainer opgesteld en toen dacht ik, dat dat tegen Heracles wel eens mijn plek zou kunnen gaan worden. Op vrijdag werden er nog een aantal standaardsituaties geoefend waar ik ook onderdeel van uitmaakte en vervolgens kreeg ik het definitieve bericht, dat ik zondag zou gaan spelen.” Heel erg nerveus was van Zwam niet. ,,Natuurlijk ben je wel gespannen, maar dat was meer ‘gezonde wedstrijdspanning’. Zodra het eerste fluitsignaal dan klinkt is die spanning weg.” Met Emil Hansson als directe tegenstander was het in het begin even zoeken, maar al snel kwam de Noor amper nog aan de bal. ,,Hij liep een paar keer uit mijn rug weg, maar al snel kreeg ik meer vat op zijn spel en ging het steeds beter.” Het ‘open doekje’ na een perfecte sliding sterkte de verdediger ook nog eens extra. ,,Dat was ‘een succesmomentje’. Je hoort het publiek dan juichen, daar kreeg ik echt een boost van en het is goed voor je zelfvertrouwen.” De mooie lach op zijn gezicht sprak boekdelen. ,,Dit smaakt natuurlijk naar meer, ik hoop dat ik er tegen Almere City ook weer bij mag zijn.” 

FAMILIE De uitspraak: ‘Never change a winning team’ zou dan voor van Zwam een zegen zijn. ,,Dat zou echt top zijn. Maar nu eerst deze overwinning maar eens vieren, met de jongens en met mijn familie. ‘De familie’ is erg belangrijk benadrukte hij in het overvolle ‘Home of History’ nog maar eens. Zij steunen mij door dik en dun. Niet voor niets stak ik na het laatste fluitsignaal direct mijn hand op naar mijn ouders die op de West-tribune zitten.” Ook Sturing was lovend over zijn vleugelverdediger. Daadkracht, pit, gif en strijd wilde ik zien. Daar was Giovanni zeker een exponent van vandaag.”