ONA’53 clubicoon Frans van Ernst overleden

WAGENINGEN Je hebt BN’ers. Mannen of vrouwen die bij leven vaak al een legende zijn. Maar die zijn er natuurlijk ook op regionaal niveau. Laat je in Wageningen en omgeving en dan zeker op de diverse sportaccommodaties de naam van Frans van Ernst vallen, dan is de herkenning, maar zeker ook de erkenning in praktisch alle gevallen een vanzelfsprekendheid. Van Ernst verdiende zijn sporen als voetballer bij FC Wageningen, maar na die carrière werd hij misschien nog wel bekender als ‘de man met spons en waterzak’, die sinds mensen heugenis in touw was voor ONA’53. Maar de clubman in hart en nieren zal bij ‘zijn’ club niet meer langs de lijn staan. Frans overleed vannacht in zijn slaap op 84-jarige leeftijd. ‘Een mooi mens is niet meer’, was een van de tientallen berichten op Facebook. Een alleszeggende typering.

Dick Martens

TRAININGSPAK Van Ernst die zich in zijn trainingspak het beste thuis voelde en zich maar zelden in een maatpak hees kon boeiend vertellen over ‘zijn vak’, maar vooral met het werken met sporters en clubmensen. Mensen die net zoals hij passie hebben voor hun sport en voor hun club. Liet je tegen Frans woorden als Wageningen, ONA en de jeugd vallen, dan volgde er steevast een gepassioneerde dialoog waar al die onderwerpen bevlogen en met een mooie twinkeling in zijn ogen de revue passeerden Je zag hem dan in gedachten alweer over de groene grasmat dwalen. ,,Geweldig toch, als je die jonge gastjes zoveel plezier ziet hebben”, liet hij zich op ‘zomaar een woensdagmiddag in augustus 2016’ ontvallen om al snel over te schakelen naar zijn twee passies, gebundeld in één club ‘zijn’ ONA’53: Verzorgen en het omgaan met voetballers.

STEUN EN TOEVERLAAT Nadat van Ernst 7 jaar bij FC Wageningen had gevoetbald, verkoos hij zijn maatschappelijke carrière bij de Landbouw Hoogeschool (momenteel de WUR) boven het voetbal. Frans legde dat als volgt uit: ,,Ik werd gevraagd door de professor om mij verder te gaan ontwikkelen als waterbouwkundig tekenaar. Daarvoor moest ik lessen gaan volgen. Het betekende natuurlijk ook een beter salaris. Hoewel het een moeilijke keuze was, heb ik er nimmer spijt van gehad. Ik heb er een geweldige tijd gehad.” Maar voor het voetbal was Frans zeker niet verloren. Via allerlei cursussen bekwaamde hij zich in het ‘verzorgersvak’. Ook was hij trainer bij onder andere Redichem, De Musketiers en Blauw Geel en scoutte hij voor de KNVB en later ook nog voor NEC. Maar het langst is hij verzorger van ONA’53 geweest. ‘Zijn’ ONA’53. De inkt op het diploma van ‘verzorger van Ernst’ was nog niet droog of Rien van de Peppel informeerde of hij zijn kunsten niet bij ONA wilde komen vertonen. Frans zei daar destijds over: ,,Dat wilde ik wel. En ONA werd mijn club en is dat ook altijd gebleven.” Dat bleek ook in de moeilijkste fase in zijn leven, toen hij afscheid moest nemen van zijn steun en toeverlaat, zijn vrouw Diny. ,,Vanuit de club heb ik zoveel steun gehad. Echt geweldig. Dat heeft mij op de been gehouden. Maar ook van de mensen van GVC, waar Diny jarenlang actief is geweest, hoor. Dat er ruim 400 mensen waren om afscheid te nemen van Diny zegt genoeg.”

EREZILVER Voor zijn jarenlange inspanningen voor sportend Wageningen werd Frans in september 2021 onderscheiden met het Wagenings Erezilver. Tijdens een verrassingsbijeenkomst op het gemeentehuis ontving hij de speld van burgemeester Floor Vermeulen. ,,U bent daarom de beste ambassadeur die een club zich kan wensen”, sprak burgemeester Vermeulen destijds bij de uitreiking. Onlangs ontmoette hij Van Ernst al, tijdens een bezoek aan stadion De Wageningse Berg. ,,U bent een voetbaldier en bovenal een duizendpoot bij uw geliefde ONA’53.”

AFSCHEID In februari 2022 nam hij het besluit om na 43 jaar actief te zijn geweest als verzorger daarmee te gaan stoppen: ‘Het is mooi geweest’, vond hij. In zijn gezellige etagewoning aan het Olympiaplein, waar hij een slaapkamer had ingericht als ‘een Frans van Ernst mini-museum’ blikte hij terug op zijn mooie voetbal- en verzorgersloopbaan. ,,Ik heb een ontelbaar aantal voetballers op mijn massagebank gehad, kilometers tape aangelegd en met mooie mensen samengewerkt.” Frans kreeg wat moeilijkheden met lopen en had bij het bestuur aangegeven als verzorger te gaan stoppen. Na afloop van de laatste competitiewedstrijd van het seizoen 2021-2022 tegen werd Frans door Hans Bruijns, de voorzitter van ONA, naar het veld vergezeld waar hij in een korte toespraak werd bedankt voor zijn vele verdiensten als verzorger bij ONA. ,,Mensen bedankt!”, was het antwoord van het ONA-icoon. Bloemen, een warm applaus en een indrukwekkende erehaag gevormd door ‘zijn’ spelers, begeleidden de duidelijk geëmotioneerde verzorger vervolgens naar de zijlijn. De zijlijn waar hij tot het laatst toe nog de ONA-wedstrijden bezocht. Ook afgelopen zaterdag zag hij het eerste team nog tegen SDVB aan het werk. Het zou zijn laatste wedstrijdbezoek worden. ONA’53 verliest een clubicoon van de buitencategorie. Dat verlies zal in ‘het Wageningse’ en bij zijn club nog wel even nagalmen.