Marike van der Leeden met een belangrijke reden uit de politiek

‘Helaas moest ik die keuze maken’

Door Dick Martens

WAGENINGEN Marike van der Leeden zit deze morgen ontspannen met een kop koffie  in het zonnetje voor haar tweedehands kledingwinkel ‘t Herenzaakje in het Wageningse centrum. Die ontspannenheid is even nodig, nadat ze onlangs het besluit nam om ‘uit de politiek te stappen’. Een weloverwogen besluit waarmee er een einde kwam aan een periode die 11 jaar geleden ‘bij toeval’ begon. ,,Helaas moest ik die keuze maken”. Een keuze die ze graag nader wil toelichten.

MANTELZORGEN ,,Door drukte in mijn privéleven heb ik die beslissing moeten nemen”, legt Marike uit. ,,En dan met name het mantelzorgen voor mijn moeder. Het was wel een moeilijke beslissing, ik vind het jammer, maar ik heb er inmiddels wel vrede mee.” Toch doet het wel wat met haar, ook nu ze er weer over spreekt. ,,Het gaat nu supergoed met mijn moeder, neem haar overal mee naartoe. Misschien is dat ook wel de reden, dat het haar zo goed gaat. Ik ben mij er dan ook wel bewust van, dat de tijd die ik nog met haar heb op dit moment het belangrijkst is.”

PUUR TOEVAL Marike noemt haar instap in de politiek een vorm van ‘puur toeval’. ,,Ik was bij een raadsvergadering waar ik de Wageningse ondernemers vertegenwoordigde inzake het parkeerbeleid hier in Wageningen. Hoe slecht dat was. Ik ondersteunde met een aantal andere ondernemers ‘inspreker’ Gerrit Jan Woudenberg in de raadzaal. Behalve voor mijn paspoort was ik nog nooit in het gemeentehuis geweest. Harald van Roekel voerde het woord namens de Stadspartij en hij was eigenlijk de enige die een beetje op de lijn van de ondernemers zat. Hij kwam een paar dagen later hier in de winkel en ik gaf hem mijn complimenten. En onder het genot van een kop koffie gaf hij aan, dat zij bij de Stadspartij op zoek waren naar nieuwe commissieleden, of dat niet iets voor mij was. Mijn antwoord, dat ik helemaal niets met politiek had, sloeg hem niet uit het veld. Hij gaf aan het partijprogramma eens door te lezen. Wat ik las paste helemaal in mijn straatje. Over de inwoners, het sociale karakter, dat paste mij wel. Een gesprek met Rien Bor gaf mij het laatste zetje en ‘ineens’ maakte ik onderdeel uit van de Stadspartij. En via voorkeursstemmen kwam ik na de verkiezingen zelfs in de gemeenteraad, in de coalitie. Daar ging echt een wereld voor mij open. Ik trok veel samen op met Dicky Stijns. Wat mij wel verbaasde waren de lange vergaderingen, soms was het nachtwerk. De economie en de binnenstad werden mijn ding. Ik wilde een meer bruisende binnenstad, waarbij de ondernemers moesten worden betrokken. Met elkaar blijven communiceren, ook binnen de fracties. Maar ook jeugd- en ouderenzorg en arbeidsparticipatie die bij de gemeente over de heg werden gegooid. Pittig, maar al met al heb ik er een hele leuke tijd gehad. Ik vond het een eer om namens de Stadspartij, waar ik wel lid van blijf, in de raad te mogen zitten. Nu weer lekker ondernemen, vrijwilligerswerk doen en veel mantelzorgen.”