Beperking voor De Bosrand?

“Ik ben ermee naar de Raad van State gestapt”

Door Jan Boer

WAGENINGEN Petra Lenskens is dagelijks te vinden in ‘haar’ pluktuin de Bosrand aan de Dorskampweg, landelijk gelegen, een rustieke, groene plek op de Eng. De pluktuin is open van half mei tot oktober. 

Het onderhoud van de tuin is veel werk. De naam zegt het al: bezoekers kunnen er zelf hun bloemen, groente en fruit plukken. Er wordt met veel vrijwilligers gewerkt. Petra Lenskens is blij met de tuin: “Ja, zo is de tuin bedoeld: voor iedereen, voor de gemeenschap”. Per seizoen komen er twee- tot drieduizend bezoekers langs. Lenskens is vanaf 2010 actief met veel vrijwilligers in de Bosrand, het is haar ziel en zaligheid, maar ze ziet problemen: “Het nieuwe bestemmingsplan kent grote beperkingen voor mij. Het positieve is, dat ik nu een binnenruimte mag bouwen van vijftig vierkante meter en een permanente kas van twintig vierkante meter. De binnenruimte dient als schuilplek voor de vrijwilligers en de bezoekers, maar ook als opslagruimte. Er worden workshops gegeven rond jam, smoothies, eetbare bloemen en bloemschikken. Zó blij mee, maar dat ben ik niet met de regels eromheen”. 

Petra vindt het jammer, dat er nu niet meer dan twintig mensen per keer voor een workshop mogen komen. Ze mag maximaal drie workshops per week geven tot zonsondergang, problematisch in de donkere maanden. Plukken mag onbeperkt. “Een high tea of een lunch wordt als commercieel gezien, onbegrijpelijk. De gebruiksregels moeten soepeler. Daarvoor ben ik naar de Raad van State gestapt, want deze beperkingen schelen mij een derde van de inkomsten en het is al geen vetpot. Ik heb dat geld keihard nodig om de gewenste activiteiten in stand te kunnen houden.

 De gebruiksregels zijn door de gemeenteraad opgesteld. De Stadspartij heeft uitzonderingen gevraagd, maar de partijen waarvan je dacht dat ze groen en natuur voorop hebben staan, GroenLinks, PvdA en D66, hebben het allemaal tegengehouden. Ze hebben het over ‘grote evenementen op de Eng’, onbegrijpelijk. Het kost me veel geld op deze manier. Ik mag nu bouwen, maar hoe moet dat met een terugval van een derde van de inkomsten? Het is echt geen vetpot, daar mopper ik niet over. Ik voel me beperkt en benadeeld, daarom ga ik naar de Raad van State. Het is de vraag of ik de pluktuin zo wel door kan zetten. In het afgelopen jaar is me mijn plezier voor de tuin door al dit gedoe ontnomen. 

De gemeente is nergens duidelijk in. Ik hoop de oude situatie weer terug te krijgen. Mijn werk is in gevaar”. Ze stelt, dat de regels voor maatschappelijk ondernemen hier op oneigenlijke gronden gestoeld zijn: “In hun ogen mag hier niks, behalve plukken. De visie op de Eng biedt echter veel meer ruimte dan de gemeente nu toestaat. De toelichting op het bestemmingsplan klopt helemaal niet. Het is zelfs met zichzelf in tegenspraak”. In het kader van natuureducatie werkt Petra Lenskens samen met Het Groene Wiel, de instantie die in Wageningen en omgeving de natuur dichterbij kinderen brengt.