‘Blij dat de bal eindelijk weer rolt!’

SKV wint, na penalty’s, de 24e editie van de Wageningen Cup

WAGENINGEN De Wageningse sport werd de afgelopen weken veelal beheerst door de wielersuccessen van de lokale heldin van Vleuten. Het marktplein kleurde geel tijdens de huldiging en afgelopen weekend beheerste opnieuw ‘het wielrennen’ de sportkolommen, omdat in buurgemeente Rhenen de Vuelta, de Ronde van Spanje, even voorbijraasde. Maar terwijl het peloton de Grebbeberg op raasde werd op sportpark Van Ketwich Verschuur, de 24e editie van de Intersport Winners Wageningen Cup beslist vanaf de strafschopstip. In de finale tussen VVA en SKV bleef het 0-0, waarna de Wageningers het koelst waren en ‘de cup met de grote oren’ juichend in ontvangst konden nemen. Daarmee werd het voetbalseizoen 2022-2023 officieus geopend, maar wel tot tevredenheid van velen. ‘Blij dat de bal eindelijk weer rolt’, was dan ook een veelgehoorde kreet.

Dick Martens

De loting had bepaald, dat CHRC, WVV Wageningen, VVA en ONA’53 Poule A vormden, terwijl in de B poule Candia’66, SKV, RVW en thuisclub WAVV het tegen elkaar gingen opnemen. Dat betekende dus op voorhand al een toernooi met de nodige regionale- en stadsderby’s, waarin ook spelers door hun ‘regionale transfer’ ineens in een ander shirt acteerden. Marvin van den Born bijvoorbeeld, die het vertrouwde rood-groen van WAVV verruilde voor het blauw-rood van VVA, of Hannes Rensen die CHRC verliet en nu in het groen-witte Wageningen-tenue speelt. Renkumer Stefan Aalbers bleef weliswaar in het vertrouwde blauwe shirt voetballen, maar doet dat niet meer bij RVW, maar hij gaat proberen bij SKV de topscorer te worden.

Door de wisselingen en het feit, dat er nog de nodige spelers ontbraken was het voor de trainers soms ook nog puzzelen en ‘even’ wennen aan de nieuwe namen. In de RVW-dug out mopperde trainer Marcel Gerrist over het feit, dat er maar liefst acht selectiespelers een tripje naar Praag hadden gepland, terwijl hij juist tijdens het toernooi de basis wilde gaan leggen voor een opstelling en een te hanteren speelwijze. ,,Tja, daar heb je op dit niveau helaas mee te maken, maar prettig is het voor een trainer niet.” Zijn collega bij SKV, Jan Gaasbeek, had die problemen niet. ‘Zijn’ dug out puilde uit. ,,Ik kan gelukkig beschikken over een ruime selectie, waaronder ook veel spelers, die normaal in Onder-23 spelen.” Dat luxeprobleem gaf weer andere ‘problemen’. Gaasbeek moest af en toe bij leider Gerrit Reugebrink even informeren naar de juiste namen voor hij een aanwijzing kon gaan roepen. Maar, zeker door het surplus aan kwaliteiten van onder andere de pas 15-jarige uitblinker Koen Douglas, leerde hij snel en zullen de nieuwe talenten het de gevestigde namen en de trainer, als hij zijn opstelling moet gaan maken, zeker lastig gaan maken.

Maar die problemen loste Gaasbeek in de strijd om de Wageningen Cup prima op. Zijn tactische vondsten leidden uiteindelijk naar een finaleplaats, waarin VVA uit Achterberg de tegenstander was. In de reguliere speeltijd werd er niet gescoord, waarna strafschoppen de beslissing moesten brengen. Dat het predicaat ‘talent’ je nog geen vrijbrief geeft voor het onberispelijk binnenschieten vanaf ‘de stip’ ondervond SKV’er Douglas zelf. Hij miste, maar zag even later tot zijn opluchting teamgenoot Max van den Heuvel de beslissende ‘pingel’ wel benutten.