Historisch brons voor WSDV

WAGENINGEN Het was met bloed, zweet en tranen, maar WSDV slaagde erin een ware topprestatie te leveren. Dankzij een zwaarbevochten 12-8 victorie op Damcombinatie Fryslân, eindigde de Wageningse topdamclub voor het eerst op het erepodium. Het historische brons werd uiteraard uitbundig begroet in de wetenschap dat de tweede plaats slechts op luttele bordpunten werd gemist. En wat was er gebeurd als WSDV tegen Witte van Moort niet met vijf invallers een ontzettend sneue 11-9 nederlaag had moeten incasseren? Nu kon Van Stigt Thans met twee punten voorsprong de landstitel prolongeren. “We waren er heel dichtbij. Het was een topseizoen, waarin we twee van de drie topploegen hebben weten te verslaan, heel bijzonder. Elk jaar zijn we een trapje beter geworden. Ik ben dan ook heel trots op dit team, dat door de komst van de drie ‘Culemborgers’ (Tjeerd en Simon Harmsma en Pieter Steijlen) veel aan stabiliteit heeft gewonnen”, concludeert teamleider Heike Verheul glunderend aan de vooravond van haar dertigste verjaardag.

WSDV, dat theoretisch zelfs nog een kansje op de titel had, kreeg het niet gemakkelijk tegen de Friezen die door de nederlaag tot de nacompetitie zijn veroordeeld en die tot twee keer toe een voorsprong namen. Vijfvoudig nationaal kampioen Kees Thijssen forceerde al snel de winst tegen Ester van Muijen maar Pieter Steijlen kon, vanuit betere stand, na een blunder van Jan Algra de gelijkmaker scoren. De voor Johan Sterrenburg ingevallen Luise Gabbert, het zoveelste talent uit eigen kweek, bestreed Taeke Kooistra aanvankelijk met lef en inzicht, maar raakte in het middenspel de draad kwijt.

De vraag was op dat moment waar de punten vandaan zouden moeten komen. Heike Verheul hield in de persoon van Paul Oudshoorn opnieuw een sterker geachte speler keurig op remise. Alexander Schwarzman wist, in een partij met twee belangrijke offers, zoveel dood en verderf te zaaien dat het Douwe Edelenbos te machtig werd: 5-5. Koos van Amerongen had de hele partij enig voordeel tegen Hans Zondervan, maar had net te weinig terreinwinst om het karwei te klaren. Simon Harmsma speelde naar aanleiding van zijn partij met grootmeester Wouter Sipma opnieuw een opening, die als wat dubieus bekend stond. Arjan van Leeuwen nam de handschoen op, waarna er zich een heerlijk gevecht van man-tegen-man ontspon. In hevige wederzijdse tijdnood wikkelde de jeugdwereldkampioen af naar de remise, maar op dat moment had hij kunnen winnen (met 42. 32-27). Ook Marcel Monteba (ingevallen voor Machiel Weistra) had een zeer principiële stand op het bord. De gevaarlijke Gerlof Kolk werd echter bekwaam de giftanden uitgetrokken. WSDV had nog een winstpartij nodig en het werden er zelfs twee. Jan Groenendijk kreeg Oege Dijkstra (vorig jaar remiseerde hij met Schwarzman) maar niet op de knieën. In het eindspel ging de Friese problemist echter toch nog in de fout, waarna het achterelkaar uit was. De kers op de taart was de goede overwinning van Tjeerd Harmsma op de taaie Wytse Systma, die in een 4-om-2-eindspel werd uitgetikt. Waarna in De Doorbraak een gezamenlijke maaltijd met alle teams volgde en de afgetreden jeugdleider Gerard Zijlema, die aan de wieg stond van vele, vele talenten, werd bedankt voor al zijn inspanningen. Hij kreeg een kalender met foto’s erop en de namen van de (ex-)jeugdspelers, zoals Jan Groenendijk.

WSDV 1 gebruikte dit seizoen in totaal zestien spelers. Alexander Schwarzman werd met 18 punten uit 11 partijen tweede in het landelijke topscorersklassement met een vijfde plaats voor Jan Groenendijk (11-17). Ook de nieuwkomers Simon Harmsma (10-15), Pieter Steijlen (11-15), Heike Verheul (10-12) en Machiel Weistra (10-12) speelden zich dik in de plus. Verder: Tjeerd Harmsma en Koos van Amerongen (9-9), Johan Sterrenburg (8-7), Marcel Monteba (6-6), Ester van Muijen (9-5) (had met 1421 van alle spelers de hoogste gemiddelde tegenstander-rating), Darya Tkachenko en Gerben van Steenbergen (1-1), Luise Gabbert (2-1), Wouter van Beek en Matthias de Kruijf (1-0).